PAADAM

FEB'12

2012-02-14T03:31:00.000-08:00

சிதம்பர ரகசியம்தான் என்ன?

தோழர்களே,

நமது நாடு, சமீபத்தில், 63வது குடியரசு தினத்தைக் கொண்டாடி நிறைவுசெய்துள்ள நிலையில், சில சிதம்பர ரகசியங்களை வெளிப்படையாகப் பேசித்தான் தீர்வு காண வேண்டியுள்ளது.

வழக்கமாக வழங்கப்படும் குடியரசு தின செய்தியாக, நமது குடியரசுத் தலைவர் பிரதிபா பாட்டில், சிவில் சமூகத்திற்கு ஒரு அறிவுரை கூறினார். மரத்திலுள்ள ஒரு சில அழுகிய பழங்களை அப்புறப்படுத்துவதற்காக உலுக்கி உலுக்கி, மரத்தையே சாய்த்து விடாதீர்கள் என்றார். அதாவது, ஊழல்வாதிகள் சிலரை எதிர்க்கும் போர்வையில், இந்திய இறையாண்மையை அழித்துவிட வேண்டாம் என்பது அவரது செய்தி.

ஆனால், அவர் தவறாக, சிவில் சமூகத்தைப் பார்த்து அம்பை ஏவுகிறார். உண்மையில், அவர், மன்மோகன் சிங், சிதம்பரம் உட்பட இன்றைய தலைவர்களைப் பார்த்து, நீங்கள் ஏன் தார்மீகமற்ற, பேராசை பிடித்த முதலாளிகளுடன் கூட்டுச் சேர்ந்து, நாட்டு மக்களையே விற்கத் துணிந்து விட்டீர்கள் என்று கேட்டிருக்க வேண்டும். ஏன், உங்கள் பராமரிப்பில் உள்ள மரத்திலுள்ள பெரும்பாலான பழங்கள் வெதும்பியோ, அழுகியோ விளைகின்றன என்று அவர்களைப் பார்த்துத்தான் கேட்டிருக்க வேண்டும்.

கடந்த டிசம்பர் 26, கணிதமேதை ராமானுஜத்தின் 125வது பிறந்த நாள். ஆனால், அன்றைக்கு, தமிழகம் அதனைக் கொண்டாடிய விதமோ, இந்தியாவின் எதிர்காலத்தை நினைத்து மிகுந்த வருத்தத்தையும், மன அழுத்தத்தையும் எனக்குள் ஏற்படுத்தியது.

சென்னை பல்கலைக்கழக வளாகத்தில் நடந்த ராமானுஜம் பிறந்த நாள் விழாவில், உலகின் மிகப்பெரிய ஜனநாயக நாட்டின் பிரதமர் பேசிய போது, முதல் இரண்டு வரிசையில்தான், அதுவும் கிட்டத்தட்ட 200 பார்வையாளர்கள் மட்டுமே இருந்தனர். பார்வையாளர்களை விட நான்கு மடங்கு அதிகமாக இருந்தவர்கள் பாதுகாவலர்கள்.

தேர்தலின் மூலம் மக்களை சந்திக்காத ஒருவர், ஓட்டுப் போடக்கூட போகாத ஒருவர், இப்படி மக்களிடமிருந்து அன்னியப்பட்டிருக்கும் ஒருவர், மிகப்பெரிய ஜனநாயக நாட்டின் பிரதமராகத் தொடர்ந்து இருந்து வருகிறார் என்பது எப்படிப்பட்ட முரண்பாடு என்று வியப்பு மேலிடுகிறது. அதை விட, இவர்களெல்லாம், மக்களை வழி நடத்த வந்தவர்களா அல்லது வட்டித்தொழில் நடத்துபவர்களுக்கும், பன்னாட்டு நிறுவனங்களுக்கும் நிரந்தர ஏஜெண்ட்களா எனும் சந்தேகம் தான் இப்பொழுது வலுத்துள்ளது.

சென்னை நிகழ்ச்சியை முடித்துக்கொண்ட பாரதப்பிரதமரும், அவரது உள்துறை அமைச்சரான சிதம்பரமும், உடனடியாக அரசு சிறப்பு விமானத்தில், காரைக்குடியில் வட்டிக்கு கடன் கொடுப்பதையே தொழிலாகக் கொண்டவர்களின் வசதிக்காக கட்டப்பட்ட வாசன் தனியார் கண் மருத்துவமனையையும், அப்பொல்லோ தனியார் மருத்துவமனையையும், துவக்கி வைக்கப் பறந்தனர். கூடவே, அழகப்பா பல்கலைக்கழக நிகழ்ச்சி ஒன்றில் பிரதமர் கலந்து கொண்டது அதற்கான ஒரு சாக்கு, அப்பட்டமான இடைச்செருகல்.

மத்திய அமைச்சர் சிதம்பரத்தையும், அந்த மருத்துவ வியாபார நிறுவனங்களையும் புகழ்த்து தள்ளிய பிரதமர், அரசு சலுகைகளைப் பெறும் இந்த கார்ப்பொரேட் மருத்துவமனைகள், ஏழை களுக்குத் தரமான இலவச சேவை அளிக்க வேண்டும் என்று சற்றும் வெட்கமில்லாமல் பொன்மொழி உதிர்த்தார். அதற்கு பதில், ஈயத்தை நன்கு காய்ச்சி, ஏழை மக்களின் காதுகளில் வலுக்கட்டாயமாக ஊற்றியிருக்கலாம் பிரதமர்.

ஏனென்றால், அரசிடமிருந்து உச்சகட்ட சலுகைகளையும், மானியங்களையும், தாராளமாக நிலத்தையும் பெற்றுவிட்டு, ஏழைமக்களை ஏமாற்றியதில் முன்னணி வகிப்பது, இந்தியா முழுவதும் புகழ் பெற்ற அப்பொல்லோ மருத்துவ நிறுவனம்தான்.

டில்லியின் மிக பிரும்மாண்டமான தனியார் மருத்துவமனையான இந்திரப் பிரஸ்தா அப்பொல்லோ மீது, டில்லி வழக்கறிஞர்கள் கூட்டமைப்பு வழக்கு போட்டது. அரசையும், ஏழைமக்களையும் ஏமாற்றியதற்காக, டில்லி உயர்நீதி மன்றம், அதன் மீது கடுமையான கண்டனத்தைத் தெரிவித்து, அப்பொல்லோ மருத்துவமனையின் செயல்பாடுகளை மேற்பார்வையிட ஒரு குழுவையும் நியமித்து ஆணையிட்டது. (அக்கினிக் குஞ்சொன்று வேண்டும் எனும் கட்டுரையையும் படிக்கவும்). இன்றைக்கு பொது மருத்துவச்சேவை பெருமளவில் நலிவடைந்து போனதற்கும், மருத்துவம் முழுக்க முழுக்க வணிக மயமானதற்கும், அதிகாரத்தில் இருப்பவர்களும், அப்பொல்லோ போன்ற வியாபாரிகளும் மருத்துவத் தொழிலில் பங்குதாரர்களானது தான் முதன்மைக் காரணம்.

7.2 கோடி மக்கள் தொகையைக்கொண்ட தமிழகத்தையே எடுத்துக்கொண்டால், மிகப்பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அரசால் துவக்கப்பட்ட ஒரே ஒரு கண் மருத்துவமனையும், ஒரே ஒரு பல் மருத்துவமனையும், ஒரே ஒரு மனநோய் மருத்துவமனையும்தான் உள்ளது. அதுவும் தலை நகரான சென்னையில் மட்டும்தான். அரசு மருத்துவக்கல்லூரிகள் திறப்பதைப் பற்றியோ பேசவே வேண்டாம். ஆனால், கண்களுக்கு, பற்களுக்கு, குடலுக்கு, சிறுநீரகத்திற்கு என்று தனித்தனியாக கார்ப்பொரேட் மருத்துவமனைகளை, நாளுக்கு ஒன்றாக தமிழகம் முழுவதும் ரிப்பன் வெட்டித்திறப்பதே, சிதம்பரம் மட்டுமல்லாது, எல்லா மத்திய மாநில அமைச்சர்கள் பலரின் முழு முதற்கடமையாக உள்ளது.

1992ம் ஆண்டு, பங்குப்பத்திர ஊழலில் ஈடுபட்டதாகக் கூறப்பட்ட ஃபேர்குரோத் எனும் நிறுவனத்தில், அப்பொழுதும் அமைச்சராக இருந்த சிதம்பரம் முதலீடு செய்ததாகப் புகார் எழுந்த போது, அவர் பொறுப்பேற்று பதவி விலகினார். என்னைப் போன்றவர்கள் மனதில், சிதம்பரம் மீதான மதிப்பு உயர்ந்தது, சிறந்த அறிவும், வாதத்திறமையும் கொண்ட சிதம்பரம் போன்றவர்கள், உயர் பதவியைப் பெற்றால், ஏன் பிற்காலத்தில் பிரதமரானால் கூட, இந்திய அரசியல் மேம்படும் என்று என்னைப் போன்றவர்கள் அப்பொழுது நம்பிக்கை பெற்றார்கள்.

ஆனால், இரட்டை அலைக்கற்றை ஊழல், வாசன் கண் மருத்துவமனையின் வளர்ச்சியில் அவரது அதீத அக்கறை, பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் சிலவற்றின் மக்கள் விரோத செயல்பாடுகளில், அவர்கள் மீதான அவரது சார்பு நிலை உட்பட சிதம்பரத்தின் மீது சந்தேகத்தின் நிழல் அழிக்க முடியாதவாறு சூழ்ந்துள்ளது. கடந்த சில ஆண்டுகளிலேயே, மளமளவென்று தமிழகத்திலும், மற்ற இந்திய நகரங்களிலும் 100 கடைகள் வரை தொடங்கப்பட்ட வாசன் தனியார் கண்மருத்துவ மனைகளில் பலவற்றை, தொடர்ந்து மத்திய அமைச்சரவையில், மிக முக்கிய பதவிகளை வகித்துவரும் சிதம்பரம் தான் திறந்து வைத்துள்ளார். ஆனால், அவரது தொகுதிக்கோ, இந்தியா வின் மற்ற கிராமப்புரப் பகுதிகளிலோ, ஒரு பொது மருத்துவமனையைக் கூட இவர் திறந்து வைத்ததாகச் செய்தியில்லை.

2005ம் ஆண்டு, ஃபிப்ரவரியில், நாடாளுமன்றத்தில் நிதி நிலை அறிக்கையை தாக்கல் செய்த போது, சுகாதாரத்திற்கான நிதி ஒதுக்கீட்டை, ரூ8,420 கோடியிலிருந்து, ரூ10,280 கோடியாக உயர்த்தினார், அப்பொழுது நிதியமைச்சராக இருந்த சிதம்பரம். யுபிஏ-1 அரசு கொடுத்த தேர்தல் வாக்குறுதியாக, சுகாதாரத்திற்கான நிதி ஒதுக்கீட்டை GDP யில் 0.9% லிருந்து, GDP யில் 3% ஆக படிப்படியாக அதிகரிக்கப்படும் என்று சிதம்பரம், மன்மோகன் சிங், மாண்டெக் சிங் அலுவாலியா போன்றவர்கள் வாயால் பந்தல் போட்டார்கள்.

யுபிஏ-1 முடிந்து, இரண்டாவது முறை மீண்டும் ஆட்சியதிகாரத்தைத் தக்கவைத்துக் கொண்டிருக்கும் அவர்கள், கடந்த ஆண்டு, சுகாதாரத்திற்கு ஒதுக்கீடு செய்தது, ரூ26,760 கோடி தான். 120 கோடி மக்களைக் கொண்ட ஒரு நாட்டிற்கு, இது ஒரு சோளப்பொறி. ஆனால், ராணுவத்திற்கான பட்ஜெட், ரூ83,000 கோடியிலிருந்து, படிப்படியாக அதிகரித்து, இப்போழுது, ஆண்டுக்கு ரூ1,64,500 கோடியாக உயர்த்தப்பட்டுள்ளது.

வரவேற்பறையிலேயே இதையெல்லாம் பேசத்தான் வேண்டுமா, தனிமனித செயல்பாடுகள் பற்றிய விமர்சனம் அவசியமா என்று தவறாகக் கருதவேண்டாம். நமது நாட்டையே மூழ்கடித்து விடக் கூடிய ‘தானே’வை விட பலமடங்கு வீரியம் கொண்ட புயல் சின்ன அறிக்கை இது. மன்மோகன் சிங், சிதம்பரம் போன்ற அதிகாரத்தில் உள்ள தலைவர்களின், அப்பொல்லோ மருத்துவ மனை, வாசன் மருத்துவமனை போன்ற தனியார் நிறுவனங்களின் செயல்பாடுகளைப் பற்றிய விமர்சனம் இல்லை இது.

குன்றா வளர்ச்சி தொடர்பானது இது. இந்த நாட்டின் எதிர்கால சந்ததியினரின் நலன் தொடர்பானது. சமூகத்தில் ஏற்பட வேண்டிய சமத்துவமும், மகிழ்ச்சியும் தொடர்பானது. மக்களுக்காக சந்தையா?, சந்தைக்காக மக்களா? - இந்த சித் தாந்தம் தொடர்பானது. இந்த சித்தாந்தப் போரில், கூறை மேல் ஏறி, உரக்கக்கூவி, ஆபத்தை அம் பலப்படுத்தப்பட வேண்டிய சமூகக் கடமை இது.

நாட்டின் குழந்தைகளில் 42 விழுக்காட்டினர், எடை குறைந்து இருப்பது, ஒரு தேசிய அவமானம் என்று பிரதமர் புதிதாகக் கண்டுபிடித்துக் கூறியுள்ளார். இந்த தேசிய அவமானத்திற்கான காரணம், அரசின் சிறப்பு விமானத்தில், டில்லி யிலிருந்து, தமிழகத்தின் மாவட்டத் தலை நக ருக்குப் பறந்து வந்து, பரம்பரைப் பணக்காரர்களின் நலனுக்காக, தனியார் மருத்துவமனைக் கடைகளைத் திறந்து வைத்து சொற்பொழிவாற்றும் அவரைப் போன்றவர்களது அவமானகரமான செயல்பாடுகள் தான் என்று யாராவது அவரிடம் கூறினால் நல்லது. இப்படிப்பட்ட இழிநிலை வேரெந்த நாடுகளிலும் இல்லை.

கரும்பலகையைத் துடைத்துவிட்டு, மீண்டும் எழுதுவது போல, முழுமையான மக்கள் புரட்சிதான் இந்த இழி நிலைக்கான ஒரே மாற்று. அதற்கு அக்கினிக் குஞ்சொன்று வேண்டும். அது மக்கள் மனதில் அணையாத தீயாக கொழுந்து விட்டு எரியவேண்டும். அதற்கு, முதலில் தரமான கல்வி வேண்டும்.

கோழியா?, முட்டையா? எது முதலில் எனும் கேள்வி இது.

புரட்சிக்கான நம்பிக்கையுடன்

அ.நாராயணன்

JAN'12

2012-02-13T04:17:00.000-08:00

2011ம் ஆண்டின் இந்திய
சூப்பர் ஸ்டார் - ஐஸ்வர்யா ராய்

தோழர்களே!

மற்றொரு ஆங்கிலப் புத்தாண்டில் நாம் காலடி எடுத்து வைத்துள்ள நிலையில், தொடர்ந்து உங்களுடன் உரையாடுவதற்கான வாய்ப்பு கிடைத்து வருவது பற்றி, உள்ளபடியே மகிழ்வடைகிறேன். கடந்த ஆண்டு, உலகின் பல இடங்களில் அடக்குமுறைக்கு எதிராக மக்கள் திரண்டனர்.

சில புரட்சிகளும் கைகூடின. சில பல நன்மைகளும் தீமைகளும் ஏற்பட்டன. குறிப்பாக, உலகளவில் மக்கள் விரோத ஆட்சியாளர்கள் சிலர் வீழ்ந்து, ஜனநாயகம் துளிர்ப்பதற்கான வாய்ப்புகள் உருவாகின.

தமிழகத்தைப் பொருத்தவரை, ஒரு சமூக விரோத ஆட்சி மக்களின் ஓட்டுப்புரட்சியின் மூலம் அகற்றப்பட்டு, மக்கள் மீள்வதற்கான வாய்ப்பு கிட்டியது, அதை மக்களும் சரியாகப் பயன்படுத்திக் கொண்டனர். “என்ன நடக்கிறது தமிழகத்தில்?’’ என்று தொடங்கி, “எதுவும் நடக்கலாம் தமிழகத்தில்’’ என்று சற்று விரக்தியுடன் கடந்த மாத வரவேற்பறையை முடித்திருந்தேன். நான் அவ்வாறு எழுதிய நேரமோ என்னவோ, உடனடியாகவே முதலமைச் சரின் அதிகார மையத்தில் சற்றும் எதிர்பார்க்காத ஒரு ஆரோக்கியமான மாற்றம் ஏற்பட்டுள்ளது.

மக்களின் ஆதரவினால் மூன்றாவது முறை ஆட்சிக்கு வந்திருந்தாலும், நாற்காலியில் உட்கார்ந்தது முதல் அடுத்தடுத்து மக்களின் நலவாழ்வை பாதிக்கக்கூடிய பல தவறுகளை செய்யத் தொடங்கினார் ஜெயலலிதா. கூறிப்பாக, ஆக்டோபஸ் போன்று அவரைச் சூழ்ந்து கொண்டிருந்த சிலர், மீண்டும் சுரண்டலைத் தொடங்கியிருந்தது தெளிவாகத் தெரிந்தது.

இப்பொழுது, இந்த ஆக்டோபஸ்களிடமிருந்து விடுவித்துக் கொண்டு, நல்ல செய்தியை மக்களுக்கு அளித்திருக்கிறார் முதல்வர். தெளிவான முடிவை அவர் எடுத்திருப்பதாகத் தெரிகிறது. ஆனால், இத்தெளிவு தொடர வேண்டுமே என்பதுதான், 2012ம் ஆண்டில் தமிழக மக்களின் முக்கிய எதிர்பார்ப்பாக இருக்கக் கூடும். மேலும், மக்களும் சமூக அக்கறை கொண்டோரும் எளிதில் அணுக முடியுமாறு அவர் தன்னை மாற்றிக் கொண்டால், ஒரு நல்ல நிர்வாகத்தைக் கொடுப்ப தில் தடையேதும் இருக்காது.

சுதந்திரமாக முடிவெடுக்கும் வாய்ப்பு, இப்பொழுது அவருக்கு ஏற்பட்டுள்ளது என்று எடுத்துக்கொண்டால், தமிழக அரசின் டாஸ்மாக் சாராயக் கொள்கையில் சிறிதாவது நல்ல மாற்றம் கொண்டு வர, வெளியில் உள்ளவர்கள் ஆக்க பூர்வமான சில முயற்சிகள் எடுத்தால் பலன் கிட்டும் சூழல் உருவாகியுள்ளது. தமிழக அமைச்சர்கள் பெரிய அளவில், வெளிப்படையாக ஊழல் செய்வதற்கு பயப்படும் நிலையும் இப்பொழுது ஏற்பட்டுள்ளது. ஆனால், சுயமாக முடிவெடுப்பதற்கும், திறமையான நிர்வாகத்தை அளிப்பதற்கும் அவர்களால் முடி யாமா என்பதும் போகப்போகத்தான் தெரியும்.

நிற்க. 2011ம் ஆண்டு, உலகளாவிய அளவில் ஏற்பட்டுள்ள பொருளாதார நெருக்கடி, பல தீமை களையும் சில நன்மைகளையும் கொண்டுள்ளது. தடையில்லா முதலாளித்துவமும், உற்பத்திப் பொருளாதாரமும் உன்ன தமானது எனும் சித் தாந்தத்திற்கு பலமான அடி விழுந்துள்ளது. இது ஒரு விதத்தில் நல்ல செய்தி. இந்த அடியிலிருந்து, அமெரிக்காவும் மேற்கத்திய நாடுகளும் தப்பித்து வருவதற்கும், தங்கள் நுகர்வுக்கலாச்சாரத்தை மாற்றிக் கொள்ளவும் மிகவும் போராட வேண்டி வரும்.

ஒசாமா பின்லாடன் போன்ற மத பயங்கரவாதிகளுக்கு மட்டுமல்ல கடந்த ஆண்டு ஏற்பட்ட மரணம். வடஅமெரிக்கா மிகப்பேரிய அளவில் தொடங்கி வைக்க, ஐரோப்பியாவை எட்டி, ஜப்பான், சீனா போன்ற கிழக்கு நாடுகளில் கடை பரப்பி, துபய் உட்பட பல மேற்காசிய கனவுப் பிரதேசங்களில் மூளைச்சலவை செய்யப்பட்டு, இந்தியாவிலும் காலூன்றி பரவியுள்ள வரைமுறை யற்ற ‘நுகர்வு தீவிரவாதமும்’ இன்றைக்கு நெருக்கடியைச் சந்தித்து வருகிறது. வால் ஸ்ட்ரீட் ஆக்கிரமிப்புப் போராட்டத் தையும், வால்மார்ட் போன்ற அன்னிய சில்லரை வர்த்தக நிறுவனங்கள் இந்தியாவில் காலூன்று வதற்கு எதிர்ப்பு ஏற்பட்டதையும் இதற்கு எடுத்துக் -காட்டாகச் சொல்லலாம்.

ஆயினும், முதலாளித்துவ நாடுகளுக்கு உண்டாகியுள்ள நிதி நெருக்கடி யாலும், அடுத்தடுத்த இந்திய அரசுகளின் குளறுபடிகளாலும், இந்தியாவில் மிக மோசமான பணவீக்கம் ஏற்பட்டுள்ளது. வளர்ச்சிக்கு, பணவீக்கத்தை விலையாகக் கொடுத்துள்ளோம். (இம்மாத “இந்திய பொருளா தாரம் - 2020?’’ தலைப்பிலான சற்றுக் கடின மான கட்டுரையைப் படிக்கவும்). இந்திய ரூபாய், வரலாறு காணாத வகையில் மதிப்பிழந்து கிடக் கிறது.

தங்கத்தின் விலை உச்சாணிக்கொம்பின் மீது ஏறி, இப்பொழுது வீழும் நிலையில் உள்ளது. இந்திய அரசின் வரி வருவாய் கணிசமாகக் குறைந்து, திட்டமிட்டதை விட அதிகக்கடன் வாங்கும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளது. ஒவ் வொரு இந்தியனின் மீதான கடன் சுமை ஏறிக் கொண்டே போகிறது. அது மட்டுமல்ல, இந்தியாவில் கடந்த சில ஆண்டுகளாக ஏற்பட்டுள்ள பொரு ளாதார வளர்ச்சி தரமான நிலையான வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்க வில்லை.

இப்பொழுது ஏற்பட்டுள்ள பொருளாதார நெருக்கடி, சற்று ஆழமானது என்பதால், 2012ம் ஆண்டு, இந்தியாவில் பரவலான வேலையிழப்பு ஏற்படும் உண்மையான ஆபத்து ஏற்பட்டுள்ளது. சேவை தொடர்பான வேலைகளும், உற்பத்தி தொடர்பான வேலை களும் குறையலாம் அல்லது மந்த நிலையை எட்டலாம். வேளாண்துறை வலுப்பெற்றால் மட்டுமே, உணவு உற்பத்தியும் அதிகரித்து, விவசாயம் தொடர்பான வேலை வாய்ப்புகள் பெருகி, மக்கள் தங்களை ஆசுவாசப்படுத்திக்கொள்ள முடியும்.

மற்றபடி, ஆடம்பரத்தைத் தவிர்த்து, தின வாழ்க்கையை அதிக சிக்கலுக்கு ஆளாக்கிக் கொள்ளாமல் இருந்தால், தனி மனிதர்கள் தப்பித்துக்கொள்ளவும், வெற்றி அடையவும் முடியும். வேறு வழியில் கூற வேண்டுமானால், கடந்த ஆண்டுகளில் நாம் கற்றுக் கொண்ட ஆடம்பரங்கள் சிலவற்றை, போகிப் பண்டிகை அன்று போட்டுப் பொசுக்கிவிட்டு, வாழ்க்கையை நேர் வழியில் அமைத்துக்கொண்டு, உடல் நலத்தையும், மனநலத்தையும் பேணிக்காப்பதற்கு, 2012ம் ஆண்டில் அதிகரிக்கக் கூடிய பொருளாதார நெருக்கடி, ஒரு வாய்ப்பாக அமைகின்றது..

நம்பிக்கையுடன் முயன்றால் முடியும் என்பதற்கு, கடந்த ஆண்டு, பாலிவுட் சூப்பர் ஸ்டார் ஐஸ்வர்யாராய் நமக்கு ஒரு “முன்னுதாரணத்தை’’ அளித்துள் ளார். சிசேரியன் மூலம் குழந்தை பெற்றுக் கொள்வதை விட்டால் வேறு வழியில்லை என்ற எண்ணம் கடந்த பல ஆண்டுகளாகவே மருத்துவர்களால் மக்களின் பொது புத்தியில் ஏற்றப்பட்டுள்ள நிலையில், 38 வயதிலும் பிரசவ வலியையும் ஆபத்துக்கான வாய்ப்பையும் மன உறுதியுடன் எதிர் கொண்டு, இயற்கையான முறையில் கத்தி வைக்காமல் ஆரோக்கியமான பெண் குழந்தையை கடந்த ஆண்டு பெற்றெடுத்த ஐஸ்வர்யாராய், ஒரு விதத்தில், 2011ம் ஆண்டின் “முன் மாதிரி பிரபலம்” என்றால் மிகையில்லை.

இம்மாதிரி நிகழ்வினை ஒவ்வொரு குடும்பத்திற்கும் தெரிந்த செய்தி யாக்கி இருக்க வேண்டும். ஏனோ, பெரும்பாலான ஊடகங்களும் அரசின் சுகாதாரத் துறையும் கூட, இந்த ஆரோக் கியமான முன்மாதிரி செய்தியை ஊதிப் பெரிய விஷயமாக்காமல் இருந்து விட்டனரே என்பதுதான், 2011ம் ஆண்டின் நமது ஆதங்கங்களில் ஒன்று. ஊடகம் என்று பேசும் போது, 2011ம் ஆண்டு துவக்கப்பட்ட “புதிய தலைமுறை” தொலைக் காட்சி சேனல் பற்றி பதிவு செய்ய வேண்டிய கடமை உள்ளது. சினிமா, பிற்போக்குத் தனமான பொழுதுபோக்கு நிகழ்வுகள், மனஅழுத்தம் தரக்கூடிய விதமான செயற்கையான நாடகங்கள், அப்பட்டமான அரசியல் சார்பு நிலை, இவையே தமிழக சின்னத்திரையை ஆக்கிரமித்து வைத்திருந்தன.

சொல்லப் போனால், ஒட்டு மொத்த தமிழ் சமுதாயத்தையே மூளைச் சலவை செய்து வந்தன. வாசிப்பு பொதுவாகக் குறைந்து வரும் நிலையில் இந்த தொலைக்காட்சிச் சேனல்கள், சமூக சீரழிவை சிறப்பாக செய்து, மக்களை கேளிக்கை விரும் பும் மேலோட்ட சமூகமாக மாற்றி வந்தன. இந்நிலையில், சில ஆண்டுகளுக்கு முன் தொடங்கப்பட்ட மக்கள் தொலைக் காட்சியும், 2011ம் ஆண்டு தொடங்கப்பட்டு மிகச் சிறப்பான முறையில் செயல்பட்டு வரும் புதிய தலைமுறை தொலைக்காட்சியும், அரசியல், சாதிய பின்புலத்தைக் கொண்டிருந்தாலும், தமிழக காட்சி ஊடகச் சூழலுக்கு ஒரு ஆரோக்கியத் தன்மையை அளித்து வருகின்றன.

இவை 2012ம் ஆண்டில் மென்மேலும் வளர்ந்து தமிழக காட்சி ஊடகச் சூழலில் சிறப்பான மாற்றங்களை கொண்டுவர வேண்டும் என்று, எந்த ஒரு உள்நோக்கமும் இல்லாமல் வாழ்த்துவோமாக.

பாடம் குழுவினர் சார்பாக, வாசகர்களுக்கு, ஆங்கிலப்புத்தாண்டு வாழ்த்துக் களையும், உழவர் தின வாழ்த்துக்களையும் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

நட்புடன்

அ. நாராயணன்

DEC'11

2012-02-12T21:10:00.000-08:00

என்னதான் நடக்கிறது, தமிழகத்தில்?

அன்புத் தோழர்களே!

வணக்கம். என்னதான் நடக்கிறது, தமிழகத்தில்? அங்கு சட்டத்தின் ஆட்சி நடைபெறுகிறதா?... இதுதான் உச்சநீதிமன்றம் சமீபத்தில் கேட்ட கேள்வி. ஒப்பந்த அடிப்படையில், கடந்த திமுக அரசு வேலைக்கு அமர்த்திய 12,000 மக்கள் நலப்பணியாளர்களை அதிரடியாக நீக்கம் செய்து வீட்டுக்கு அனுப்பிய வழக்கில் மேல் முறையீட்டின் போதுதான் உச்சநீதி மன்றம் இவ்வாறு கேட்டுள்ளது.

மக்களின் பேராதரவோடு ஆட்சியில் அமர்ந்த அடுத்த நொடியே, சமச்சீர் கல்வி பாடத்திட்டத்தை ரத்து செய்து, பின்னர் உயர்நீதி மன்றத் திலும், உச்சநீதி மன்றத்திலும் குட்டுப்பட்டு, அறைகுறையாக நடைமுறைப்படுத்த முன் வந்தது அதிமுக அரசு. ஆட்சிக்கு வந்து 6 மாதங்களாகிவிட்ட நிலையில், சில விஷயங்களைத் தவிர்த்து, அதிமுகவின் ஆட்சியில் நிர்வாகம் போகும் போக்கு குழப்பமாகத்தான் இருக்கிறது.

பெரும்பாலான முடிவுகளில் தெளிவற்ற பார்வை, குழப்பமான, அதிரடியான செயல்பாடுகள், யாரிடமும் நம்பிக்கையின்மை, வெளிப்படைத் தன்மை யின்மை, மக்களிடம் தொடர்பே இல்லாமை, ஜனநாயகம் அற்ற சூழல் ஆகியவை முதல்வரிடம் இருந்து வெளிப்படுவது போன்ற ஒரு தோற்றம்.

எந்த ஒரு அமைச்சரும் தன்னிச்சையாக தெளிவாகச் செயல்படுவதாகத் தெரிய வில்லை. இப்பொழுதெல்லாம் மக்கள் தேர்ந்தெடுக்கும் பிரதிநிதிகளின் கல்வித் தகுதி, சமூகப் பங்களிப்பு, நாட்டு மக்களின் உண்மையான தேவைகள் குறித்தப் புரிதல் ஆகிய எதுவுமே சொல்லிக் கொள்ளும்படி இல்லை. ஆதலால், பெரும்பாலான சட்டமன்ற உறுப்பினர்களாலும், அமைச்சர்களாலும் எந்த ஒரு பெரிய நன்மையும் விளையப் போவதில்லை என்பது மட்டும் திண்ணம்.

ஏன், முதல்வருக்கே கூட, அவரது அமைச்சரவை சகாக்கள் மீது நல்ல ஒரு அபிப்பிராயம் இருக்காது என்று ஊகிக்க முடிகிறது. ஜாடிக்கேத்த மூடி என்பது போல், அம்மாப்புகழ் பாடுவது மட்டுமே இன்றைய அமைச்சர்களின் முதல் வேலையாகவும், அம்மா காதுக்கு எட்டாமல், “ஏதாவது” செய்து கொள்ள முடியுமா என்பது அவர்களில் பெரும்பாலானவர்களின் இரண்டாவதும் கடைசியுமான வேலையாக இருக்கலாம். இதே நிலைதான் தேர்ந்தெடுக்கப் பட்ட பெரும்பாலான மேயர்களுக்கும் நகராட்சித் தலைவர்களுக்கும். சென்னை மாநகராட்சியின் புதிய மேயர் இதில் விதிவிலக்காக இருக்கலாம்.

சமச்சீர் கல்வியில் அணுகுமுறை, அண்ணா நூலக மாற்றம் பற்றிய அறிவிப்பு, பரமகுடியில் மறியலில் ஈடுபட்ட தலித்துகள் மீதான துப்பாக்கிச்சூடு, அதன் பின் எடுத்த / எடுக்காத குறைந்த பட்ச நடவடிக்கைகள், வாச்சாத்தி வழக்கின் முதற்கட்ட தீர்ப்பு வந்த பின் பாதிக்கப்பட்ட மலைவாழ் மக்களுக்கு ஒரு ஆறுதல் வார்த்தை கூட தெரிவிக்காத மவுனம், தற்போது நான்கு இருளர் பெண்கள் மீது காவல்துறையினர் நடத்திய பாலியல் பயங்கரம் எல்லா வற்றிலும் ஒரு நஷ்டஈடு மட்டும் அறிவித்துவிட்டு அமைதியாவது, பட்ஜெட் அறிவிப்பில் ஆதிதிராவிட மக்கள் நலனுக்கான உட்கூறு பற்றி ஏதும் தெரிவிக் காதது, நலவாரியங்கள் உட்பட முந்தைய ஆட்சியின் பல திட்டங்கள் முடக்கப் படுதல், பிளாஸ்டிக் பயன்பாட்டைக் கட்டுப்படுத்தும் சட்டம் கொண்டுவருவது பற்றி அறிவித்து விட்டு இப்பொழுது மவுனம், சில பல்கலைக்கழகங்களின் துணை வேந்தர்கள், பதிவாளர்கள், பல அரசுக் கல்லூரிகளின் முதல்வர்கள், விரிவுரையாளர்கள் போன்றோர் இன்னும் நியமிக்கப்படாத நிலை, எதிர்க் கட்சியினர் மீதான நில அபகரிப்பு வழக்குகள் தவிர, பொதுவாக ஊழலைக் குறைக்க நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்படாமை, முந்தைய அரசின் மருத்துவக் காப்பீடு திட்டம் ரத்து, சொகுசு பார்கள் உட்பட அதிக எண்ணிக்கையில் சாராயக் கடைகள் திறப்பு, இப்படி அடுக்கிக் கொண்டே போகலாம். தமிழகத்தின் அரசு மருத்துவமனைகளில் நோயாளிகளுக்கு குறைந்தபட்சமான எக்ஸ்ரே எடுப் பதற்குகூட திண்டாட்டமாகிவிட்டது என்றால் அவர்களுக்கான மருத்துவச் சிகிச்சை எப்படியிருக்கும் என்பதைக் கூறத் தேவையில்லை.

பெரும்பாலான அமைச்சர்களின் முகங்கள் கூட யாருக்கும் பரிச்சயமாக வில்லை. அவர்கள் எத்தனை நாட்கள் பதவியில் இருப்பார்கள் என்பது கூட சந்தேகம். இதே நிலைதான், ஐ ஏ எஸ், ஐபிஎஸ் அலுவலர்களுக்கும். மாவட்ட ஆட்சியர்களாக இருக்கட்டும், துறைச் செயலர்களாக இருக்கட்டும், ஒரு நிச்சயமற்ற தன்மையே நிலவுகிறது.

வேலை வாய்ப்புகளை உருவாக்க எந்த திட்டமும் தீட்டப்படுவதாகத் தெரிய வில்லை. பொருளாதார மந்த நிலையும் ஏற்பட்டுள்ளதால், இளைஞர்களி டையே வேலை இழப்பு ஏற்பட்டு, சமூக அமைதி குறையும் அபாயம் ஏற்பட்டுள் ளது.

இரண்டாவது பசுமைப்புரட்சி பற்றிய தேர்தல் அறிவிப்பிற்குப் பின் அதன் தொடர்பாக எந்த நடவடிக்கைகளும் தெரியவில்லை. சாலை விபத்துகளும், உயிரிழப்புகளும் குறைந்தபாடில்லை. இப்பிரச்சினை குறித்து முந்தைய அரசும் சரி, இந்த அரசும் சரி எந்தவித நடவடிக்கையையும் எடுக்க முயலவில்லை. தமிழகம் முழுவதும் குற்ற நிகழ்வுகள் அதிகரித்திருப்பதாக ஒரு தோற்றம் நிலவுகிறது. கொலை, கொள்ளை, வழிப்பறி ஆகியவையே தினசரி செய்தி களாகி விட்டன.

முந்தைய அரசின் மிகக்கேவலமான நிர்வாகத்தால், இன்றைக்கு தமிழகம் முழுவதும், சாலைகள், நடைபாதைகள், பேருந்து நிழற்குடைகள், பேருந்து நிலையங்கள் உட்பட எந்தவித அடிப்படை வசதிகளும் இல்லாத நிலை. இந் நிலையை மாற்றும் வகையில், புதிய அரசும், அதிகாரிகளும் எதுவும் செய்வதாகத் தெரியவில்லை. பல திட்டங்கள், அறிவிப்பு நிலையிலேயே உள்ளன.

சமையல் எரிவாயு மட்டுமல்ல, ரேஷன் மூலம் மண்ணெண்ணை கிடைப்பதில் கூட சாதாரண மக்களுக்கு போராட்டமாக உள்ளது. தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட உள் ளாட்சிப் பிரதிநிதிகள், அடுத்தது என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் சும்மா இருப்பதாகச் செய்திகள் வருகின்றன. தமிழகம் முழுவதும் குப்பைக் கூடங்களாகக் காட்சியளிக்கின்றன. சென்னையை, ஹெலிக் காப்டரில் முதல்வர் மேலிருந்து பார்த்ததோடு சரி, அதன் பின், நீடித்த பயன் தரும் விதத் திலான திடக்கழிவு மேலாண்மை தொடர்பாக எந்தவித அறிவிப்போ நடவடிக் கைகளோ இல்லை.

இந்த ஆட்சியிலும் மணல் கொள்ளை என்பது தமிழகத்தில் எழுதாத சட்டமாகி விட்டது என்பதுதான் எல்லா மாவட்டங்களில் இருந்து கசிகின்ற விஷயம். தவறு செய்துள்ள முந்தைய ஆட்சியினர் மீது வழக்குப்பதிவு செய்து, விரைவாக விசாரணை நடைபெற்று தண்டனை பெற்றுத்தர வேண்டியது முக்கியம் தான். ஆனால், கைது நடவடிக்கை, திமுக ஆட்சியின் திட்டங்களை முடக்குதல் எனும் இரட்டை அம்ச நடவடிக்கை மட்டுமே இன்றைய ஆட்சியர்களுக்கு அழகல்ல.

அதிரடியாக பால்விலை, பேருந்து கட்டணம், மின் கட்டணம் ஆகியவற்றை ஒரேடியாக உயர்த்தி யுள்ள அரசைக் குறை கூறுவதில் அர்த்தமில்லை. இலவசங்களுக்கெல்லாம் தலையாட்டும் மக்கள் இருக்கும் வரை, இலவசங் களுக்கு வேறு வகையில் கப்பம் கட்ட வேண்டியிருக்கும் என்பதைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். ஆனால், இந்த விலையேற்றம் என்பது பல வருடங்களாக அடுத்தடுத்த அரசுகளின் நிர்வாகக் குளறுபடிகளின் ஒட்டுமொத்த விலை இப்பொழுது மக்கள் மீது இடியாக விழுந்துள்ளது.

உலகில் இலவசங்கள் என்றும், மானியங்கள் என்றும் எதுவும் இல்லை என்பதைப் பற்றி மிகப் பெரிய விழிப்புணர்வு பிரச்சாரம் நடைபெற்று மக்களின் மனநிலையில் மாற்றம் ஏற்பட்டால் ஒழிய நிலைமை சீர்பட வாய்ப்பில்லை. வலது பாக்கெட்டில் இருந்து எடுத்து, இடது பாக்கெட்டில் போட்டுக்கொள்வது எப்படி இலவசமாக இருக்க முடியும்?

இலவசம் என்பது எவ்வளவு பெரிய மோசடியோ, அந்த அளவு பொய், திமுக விற்கு மாற்று அதிமுக என்பதும். அது மட்டுமல்ல, இன்றைக்கு இருக்கும் மற்ற கட்சித்தலைமைகளும் மக்களை மேம்படுத்தப்போவதில்லை. ஏனென்றால், இன்றைக்குப் பொதுவாழ்வில் இருப்பவர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் தலை வர்கள் அல்ல, தரகர்கள்!

ஆக, மாற்றுச் சிந்தனையாளர்களை வரவேற்கவும், காதுகொடுத்துக் கேட்க வும், தங்களது மூன்றாவது தலைமுறையின் மீது அக்கறை கொள்ளவும் மக்கள் தயாராக வேண்டும். சமூகத்தின் மீது அக்கறை கொண்டோரும் மக்களை மாற்றத்திற்கு தயார் செய்ய வேண்டும். அதுவரை, தமிழகத்தில் என்னதான் நடக்கிறது என்ற கேள்விக்கு எதுவும் நடக்கும் என்பதுதான் பதிலாகும்.

மாற்றுச் சிந்தனைக்கான
நம்பிக்கையுடன்

அ.நாராயணன்

NOV'11

2011-12-07T23:17:00.000-08:00

வெற்றிடமும் நல்ல வாய்ப்பு தான்

அன்புத்தோழர்களே,

வணக்கம். சமீபத்திய உள்ளாட்சித் தேர்தல் முடிவுகள், அதிமுக மட்டுமே, இன்றைக்கு, தமிழக மக்களின் பேராதரவு பெற்ற கட்சி என்ற உண்மையை மீண்டும் உறுதிப் படுத்தியுள்ளது.

எம்ஜிஆர் வலுவான அடித்தளம் அமைத்துக் கொடுத்த இரட்டை இலை, அவரது காலத்தில் கூட இவ்வளவு பலம் வாய்ந்ததாக இல்லை. தேர்தல் பிரச்சார நேரத்தைத் தவிர சாதாரண மக்களுடன் சிறிதும் தொடர்பே வைத்துக் கொள்ளாத ஜெய லலிதாவின் இன்றைய தலை மையின் கீழ்தான், அதிமுக அதிக பலம் வாய்ந்ததாகப்படுகிறது.

சட்ட மன்றத் தேர்தலிலும், நடந்து முடிந்துள்ள உள் ளாட்சித்தேர்தலிலும், அதிமுக பெற்றுள்ள 39 விழுக்காடு வாக்குகளே, இக்கூற்றை உறுதிப்படுத்துகிறது. தன்னைத்தானே அழித்துக் கொள்ளும் நிலை அதிமுகவிற்கு ஏற்படும்வரை, இனி அதிமுக மட்டுமே ஒரு மிகப்பெரிய அரசியல் சக்தியாக வலம் வரும் என்பதை நாம் தயக்கமின்றி ஒத்துக்கொள்ளத்தான் வேண்டும்.

திமுகவும், காங்கிரசும் கூட்டணி அமைத்து கடந்த சட்டமன்றத் தேர்தலின் மூலம் ஆட்சிக்கு வந்த நாள் முதல், அவற்றிற்கு இறங்கு முகம்தான். திமுகவின் மிகப்பெரிய ஊழல்களும், இடைத்தேர்தல் அராஜகங்களும், வரலாறு காணாத நிர்வாகச் சீர்கேடுகளும், குடும்பம்தான் கட்சி என்ற பிற்போக்கு நிலைப்பாடும் அவற்றின் கணிசமான ஆதரவாளர்களிடம் மட்டுமின்றி, நடுநிலையாளர்களிடமும் மிகப்பெரிய வெறுப்பை ஏற்படுத்தியது. அது மட்டுமல்லாது, காங்கிரஸ், விடுதலைச்சிறுத்தைகள், பாமக உட்பட கூட்டணிக்கட்சிகளின் அப்பட்டமான சந்தர்ப்பவாதமும் மக்கள் முன் அம்பலமாகின.

இலங்கையில் நடந்த இனப்படுகொலையை காங்கிரஸ், திமுக ஆகிய இவ்விருகட்சிகள் வேடிக்கை பார்த்ததுடன் மட்டும் இல்லாமல், மறைமுகமாக இலங்கை அரசுக்கு ஆதரவாக செயல்பட்ட நிலையில், பெரும்பாலான சிறு கட்சிகளும், தமிழ் உணர்வு அமைப்புகளும் இவ்விரு கட்சிகளுக்கும் எதிராக தேர்தல் நேரத்தில் தீவிர பிரசாரத்தில் ஈடுபட்டன. விஜயகாந்தின் தேமுதிக, கம்யுனிஸ்டுகள், உதிரிக் கட்சிகள் ஆகியவற்றுடன் எற்படுத்திக்கொண்ட கூட்டணி உடன்பாடும், திமுகவின் தேர்தல் தில்லுமுல்லுகளுக்கு எதிரான பல சமூக அமைப்புகளின் செயல்பாடுகளும் சேர்ந்து கொண்டு, அதிமுகவின் சட்டமன்றத் தேர்தல் வெற்றிக்கு குறிப்பிட்ட அளவில் உதவின என்பதை மறுப் பதற்கில்லை.

ஆனால், கணிசமான மக்களின் ஆதரவினை திமுக இழந்து விட்ட நிலையில், இனி எந்த ஒரு கட்சியையும் நம்பி அதிமுக இல்லை என்ற ஜெய லலிதாவின் நம்பிக்கையை, உள்ளாட்சித் தேர்தல் முடிவுகள் உறுதிப் படுத்தியுள்ளன. திமுக தலைவர் கருணாநிதி கிட்டத்தட்ட தேர்தல் அரசியலில் இருந்து ஓய்வெடுக்க வேண்டிய முதிய வயதை அடைந்து விட்ட நிலை. ஊழல் வழக்குகளில் கதிகலங்கி இருப்பதனால் மட்டுமின்றி, அமைப்பு ரீதியாகவும், சித்தாந்த அடிப்படையிலும் சிதில மடைந்து கிடக்கிறது திமுக. அது, சுதாரித்துக் கொண்டு, தொடர்ந்து ஒரு அரசியல் சக்தியாக மீண்டெழுந்து வந்தால், அரசியலில் அது ஒரு பேரதிசயமாகக் கருதப்படும். காங்கிரஸ் மீது தமிழக மக்கள் நம்பிக்கையில்லாத் தீர்மானம் எழுதி பல நாட்கள் ஆகிவிட்டன.

தேமுதிகவின் தலைவர் விஜயகாந்த், சித் தாந்தம், குறிக்கோள் என்று எதையும் வைத்துக் கொள்ள முடியாத, ஆனால் பெரிதாக ஊழல் எதுவும் செய்ய விருப்பமற்ற, சொல்லப்போனால் ஒரு ஆபத்து இல்லாத அரசியல்வாதி, அவ்வளவே. அவரது கட்சிக்கு இனி எதிர்காலம் இல்லை என்றும் எழுதிவிட முடியாது.

ஆனால் அண்ணா, பெரியார் போன்ற சிந்தனைவாதிகளோ, எம்.ஜி,ஆர் போன்ற மக்களின் பேராதரவைப் பெற்ற உண்மையான மாற்றுத் தலைவர்களோ இல்லாத நிலையில், இன்றைக்கு தமிழக அரசியல் தளத்தில் மிகப்பெரிய சூனியம் ஏற்பட்டுள்ளது.

அதிமுக உள்ளாட்சி தேர்தலில் பெற்ற மிகப்பெரிய வெற்றி இந்த வெற்றிடத்தின் மீது வெளிச்சம் பாய்ச்சி மிகைப்படுத்துகிறது. மக்களின் பேராதரவு பெற்றுள்ள அதிமுகவில், ஜனநாயகம் வாசற் படியில் கூட நுழைய முடியாது என்பதும், ஜெயலலிதாவிற்குப் பின்னர் மக்களை ஈர்க்கக்கூடிய தலைவர்கள் இல்லை என்பதும், அதனால், ஜெயலலிதாவிற்கு அடுத்து, அக்கட்சிக் கும் எதிர்காலம் இல்லை என்பதும்தான் இப்போ தைக்கு ஓரளவு ஆறுதல் அளிக்கிறது.

கிட்டத்தட்ட ஆறு மாதங்கள் முடிவடைந்த நிலையில், ஆடம்பரமில்லாத அரசு விழாக்கள், போக்குவரத்துக்கு இடையூறு செய்யாமல் நடமாடு வது, அதிக ஓய்வில்லாமல் அலுவலகப் பணி மேற்கொள்ளுவது, கூடங்குளம் பிரச் சனையிலும், தூக்குதண்டனை விவகாரத்திலும் அவரது நிலைப்பாடு போன்ற ஜெயலலிதாவின் சில அணுகுமுறைகள், அவர் முதிர்ச்சி பெற்றுள்ளதாக வெளிக்காட்டுகிறது. திமுக பிரமுகர்கள் பலர் மீதான நிலப்பறிப்பு குற்றச் சாட்டுகளை தீவிரமாக கையாண்ட விதமும், அதற்காக சிறப்பு நீதிமன்றம் அமைத்ததும் பாராட்டுக்குரியவை.

ஆனால், இவற்றைத்தவிர, அதிமுகவின் ஆட்சி இப்போதைக்கு சொல்லிக் கொள்ளும் படியான திறமையான நிர்வாகத்தை எல்லாத் துறைகளிலும் கொடுக்கவில்லை. அதன் முதல் பட்ஜெட் சட்டமன்றத் தொடர் எதிர்பார்த் ததைப் போலவே, அம்மாவின் புகழ் பாடும் ஜால்ரா சத்தத்துடனும், எதிர் கட்சிகளின் மீதான ஏச்சுபேச்சுக்களுடன்தான் முடிவடைந்தது. அதிமுக அரசின் பல அறிக்கைகள், அடுத்தக் கட்டத்திற்கு போகவில்லை. ஏகப்பட்ட இலவசத் திட்டங்களுக்காகவும், மற்ற உருப்படியான கட்டமைப்பு வசதிகளை மேம்படுத் துவதற்காகவும் மிக அதிக நிதி வேண்டியுள்ளது. மின் உற்பத்தியை பெருக்கு வதும், மின்துறையில் ஏற்பட்டு வரும் பேரிழப்பை சீர்செய்வதும் மிகப்பெரிய சவால். கல்வி, வேளாண்மை, சுற்றுச்சூழல், நகராட்சி நிர்வாகம், மருத்துவம் உட்பட எல்லாத் துறைகளிலும் குறுகிய கால, நீண்ட கால செயல்திட்டங்கள் தேவைப்படுகிறது.

உலக அளவில் பொருளாதார நெருக்கடி ஏற்பட்டு வரும் நிலையில், இந்திய அளவிலும், தமிழக அளவிலும், நிதித்தட்டுப்பாடும், பொருளாதார மந்த நிலையும் ஏற்படுவதற்கான வாய்ப்பு உள்ளது. புதிய வேலை வாய்ப்பு என்பதை விட அதிக வேலை இழப்பு ஏற்படும் அபாயம் உள்ளது.

இவற்றையெல்லாம் முதல்வரும், அவரது அமைச்சரவை சகாக்களும் எப்படி சமாளிக்கப்போகிறார்கள் என்பதை இப்போதே சொல்லிவிட முடியாது. ஆயினும், இன்றைய அமைச்சர்களின் செயல்பாடுகளும், அவர்களுக்கு சுதந்திரம் இல்லாமையும் அவநம்பிக்கையை ஏற்படுத்துகிறது. ஆர்வமுள்ள அரசு உயர் அலுவலர்கள், திறமையுடன் செயல்பட்டால் தான் உண்டு.

பரமக்குடியில் மறியலில் ஈடுபட்ட தலித்துகள் மீதான துப்பாக்கிச்சூடும், அப்பிரச்சனையில் முதல்வர் நடந்து கொண்ட விதமும் நம்பிக்கை அளிக்க வில்லை. மற்ற சில விஷயங்களிலும் அரசின் அணுகுமுறை அவப்பெயரை உண்டாக்கும் விதமாக உள்ளது. நிதிப்பற்றாக்குறையை சமாளிக்கவும், அதிமுகவினர் அவர்களுக்கு இம்முறை கிடைத்த வாய்ப்பை பயன்படுத்தி காசு பார்க்க வேண்டும் என்பதற்காகவும், டாஸ்மாக் சாராயம் தொடர்ந்து காட்டு வெள்ளமென கரை புரண்டு ஓடி, லட்சக்கணக்கான குடும்பங்கள் இருக்கும் சுவடே இல்லாமல் அழிந்தொழியும் அபாயம், விளக்க இயலாத திகைப்பை ஏற்படுத்துகிறது.

சாராய விஷயத்தில், இன்றைய முதல்வரிடம் எப்படியாவது ஆரோக் கியமான அணுகுமுறை மாற்றம் ஏற்படுமென்றால், சமூக ஆர்வலர்கள், நாட்டிலுள்ள கோயில், தர்கா, மசூதி, சர்ச் என்று நடைபயணமோ, அங்கப் பிரதட்சணமோ செய்தாலும் தவறில்லை.

தேர்தலில் தோற்று விட்டதனால், சிறு கட்சிகள் துவண்டுவிடத் தேவையில்லை. தார்மீகத் தளத்தில் மக்கள் பிரச்சனைகளைத் தெளிவாக எழுப்பி போராடி, மீண்டும் மக்களின் ஆதரவைப் பெரும் வாய்ப்பு உள்ளது. அதைவிட அரசியல் வெற்றிடம் ஏற்பட்டுள்ள இச்சூழலில், அரசின் தவறான செயல்பாடுகளைத் தொடர்ந்து தைரியமாக விமர்சிப்பதையும் மக்கள் நலனுக்கு உகந்த விஷயங்களை அரசின் கவனத்திற்கு எடுத்துசெல்வதையும் தொய்வில்லாமல் செய்ய வேண்டிய வரலாற்று கடமை, கட்சி சார்பில்லா சமூக ஆர்வலர்களுக்கும் கட்சி சார்பில்லா அமைப்புகளுக்கும் உள்ளது.

உலகம் முழுவதுமே, இப்போது புரட்சிக் குரல்களும், உரிமைக் குரல்களும், சாதாரண மக்களிடமிருந்து மட்டுமில்லாது, நடுத்தர இளைஞர்களிடமிருந்து அதிகம் கேட்கின்றது. எகிப்து, லிபியா போன்ற நாடுகளில் மட்டு மல்லாது, முதலாளித்துவத்திற்கு எதிராக, அமெரிக்காவின் பல நகரங்களிலும், இங்கிலாந்து உட்பட பல ஐரோப்பிய நாடுகளிலும் இளைஞர்களின் அமைதிப் போராட்டங்கள் மாற்றத்தைக் கொண்டு வரத் துடிக்கின்றன.

ஜப்பான், சீனா, கொரியா போன்ற நாடுகளும் விதிவிலக்கல்ல. இந்தியாவிலும் ஊழலுக்கு எதிராகவும் நல்லாட்சியை வலியுறுத்தியும் மக்கள் திரண்டு வரத்தொடங்கியுள்ளனர். தமிழக அரசியல் தளத்தில் ஆரோக்கியமான சக்திகள் முளைவிட்டு வெளிப்படுவதற்கான சிறந்த வாய்ப்பை, இப்பொழுது நம்மாநிலத்தில் எழுந்துள்ள அரசியல் வெற்றிடம் அளிக்கிறது. இதுவும் ஒரு நம்பிக்கையளிக்கும் அம்சம்தானே !

அந்த நம்பிக்கையுடன்

                             அ.நாராயணன்

OCT'11

2011-10-07T03:49:00.000-07:00

விரட்டுவோம் சாதி எனும் பேயை
-மனங்களிலிருந்து.

அன்புத் தோழர்களே!

வணக்கம். ஒவ்வொரு மாதமும் வரவேற்பறை எழுத உட்காரும்போது, நல்ல செய்தி களை, நம்பிக்கையளிக்கக் கூடியவற்றை மட்டுமே உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும் என நினைத்துக்கொள்வேன். ஆனால், எழுத உட்கார்ந் தால், உலகில் நடக்கும் பல்வேறு மோசமான நிகழ்வுகள் மட்டுமே கண்முன் ஊசலாடுகிறது.

கொடுங்கனவில் கூட நினைத்துப்பார்க்க முடியாத ஒரு வன்முறை வெறியாட்டத்தின் விளைவாக ஏற்பட்ட ஆறாத புண்களுக்கு மருந்தாகவும், வற்றாமல் பெருக்கெடுத்து ஓடிய கண்ணீரைத் துடைப் பதாகவும், மிகத் தாமத மானாலும் நீதி கிடைக்கும் எனும் நம்பிக்கையை ஏற்படுத்துவதாகவும், வாச்சாத்தி வழக்கின் தீர்ப்பு இப்பொழுது வந்துள்ளது.

ஒரு ஜனநாயக நாடு, அதற்கென்று ஒரு மிகச் சிறந்த அரசியல மைப்புச்சட்டம், அந்தச்சட்டம் எளிய மக்களுக்கு அளிப்பதாகச் சொல்லப்படும் உரிமைகள், பாதுகாப்புகள். இத்தனை இருந்தும், இந்த சட்டத்தின் மாண்பையும், அதன் மூலம் நலிவடைந்த, காலம் காலமாக உரிமைகள் மறுக்கப்பட்ட மக்களின் நலனையும் பேண வேண்டிய அரசு அதிகாரிகளும், காவல் துறையி னரும், ஒரு வெறிபிடித்த கும்பலாக, வேட்டை நாய்களின் கூட்டமாக அவதாரம் எடுத்து, ஒரு மலைசார்ந்த கிராமத்தின் மக்களையே துவம்சம் செய்ததும், கடித்துக் குதறியதும், மானபங்கம் செய்ததும் நினைத்தாலே மனது பதறுகிறது.

அந்த எளிமையான, எதிர்பார்ப்புகள் எதுவும் இல்லாத, வெள்ளாந்தி மக்களுக்கு கிடைத்த ஒரு சிறிய ஆறுதல் தான், சிபிஐ அளித்த குற்றப் பத்திரிக்கையை 18 ஆண்டுகளாக விசாரித்து தருமபுரி அமர்வு நீதி மன்றம் அளித்த தீர்ப்பு. ஆயினும் உயர்நீதிமன்றம், உச்சநீதிமன்றம் என்று மேல் முறையீடுகள் முடிந்து, இறுதி நிவாரணமும், குற்றவாளிகளுக்கு தண்டனையும் கிடைக்க இன்னும் ஆண்டுகள் சில பிடிக்கும். தாமதமாகும் நீதி கிடைக்காத நீதி எனும் நிலை மாறவேண்டு மெனில், நீதித்துறையில் சீர்திருத்தம் கொண்டு கொண்டுவர வேண்டிய அவசரத்தை இவ்வழக்கில் ஏற்பட்ட தாமதம் மீண்டும் நினைவூட்டுகிறது.

சரி, ஏதோ 20ம் நூற்றாண்டில்தான் இந்தியாவில் சமுதாயத்தில் நலிவடைந்த மக்கள் இவ்வாறு அசுர இன்னல்களுக்கு ஆளானார்கள். இந்த 18-20 வருடங்களில், பலரும் சமூக நீதிக்காக நெடும்பயணம் சென்றுள்ளார்கள். அதனால் இந்த 21-ம் நூற்றாண்டிலாவது நிலைமை சற்று மாற்றம் கண்டிருக்கலாம் எனும் நம்பிக்கையை செப்டம்பர் மாதம் இரண்டாம் ஞாயிறு அன்று, பரமகுடியில் காவல்துறையினர், மறியலில் ஈடுபட்ட ஒரு சிறிய தலித் அமைப்பைச்சேர்ந்த இளைஞர்கள் மீது அவசியமில்லாமல் நடத்திய துப்பாக்கிச்சூடு, தகர்த்தெறிந்துவிட்டது.

குறைந்தபட்ச விதிகளைக் கூட கடைப்பிடிக்காமல், 200 பேர் வரை மட்டுமே மறியல் போராட்டத்தில் ஈடுபட்ட தலித்து இளைஞர்களை சாதுரியமாகக் கையாளாமல், கண்மூடித்தனமாக துப்பாக்கியால் சுட்டு, அதனால் மார்பிலும், தலையிலும் கூட குண்டு பாய்ந்து சாகடிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். இதில் கடை வீதிக்கு வந்த முதியவர்களும் அடங்கும். 30 பேர் படுகாயம் அடைந்தார்கள்.

மனித உரிமை ஆர்வலர்களும் மற்ற அமைப்புகளும் நடத்தியுள்ள விசாரணையில் காவல்துறை துப்பாக்கிச்சூடு நடத்தியபோது, கலவரம் போன்ற சூழலே இல்லை என்று தெரிகிறது.

அது ஏனோ தெரியவில்லை, சாதிவெரிபிடித்த ஆதிக்க சாதியினர் மட்டுமல்லாமல், அரசு நிர்வாகத்தில் உள்ளவர்களும், குறிப்பாக காவல்துறையினர், அடிக்கடி தாழ்த்தப்பட்டவர்கள் மீதும் சிறுபான்மை மக்கள் மீதும் வன்முறையை ஏவி விடுவது வழக்கமாக உள்ளது. நம்நாட்டில் காரண காரியங்கள் கூட இல்லா மல் மனித உயிர்கள் கொத்து கொத்தாக போகின்றன. இந்தியாவில் பொருட்களின் விலைவாசி உயர்ந்து கொண்டே போனாலும், மனித உயிர்கள் மட்டும் மலிவு. அதிலும் தாழ்த்தப்பட்ட தலித் மக்களின் உயிர் மிக மலிவானது.

அதனால்தான், தமிழக அரசு, இந்த துப்பாக்கிச் சூட்டில் இறந்தவர்களுக்கு 1 லட்சம் நிவாரணம் வழங்கியதோடு, ஒரு ஓய்வு பெற்ற நீதிபதி தலைமையில் ஒரு விசாரணைக் கமிஷனும் அமைத்து விட்டு முடித்துக் கொண்டது. அரசியல் கட்சிகள் ஒவ்வொன்றும் தங்கள் வசதிக்கு ஏற்ற விதமாக இரட்டை வேடம் போடுகின்றன. சமூகத்தில் இருந்து சாதி வேறுபாடுகளைக் களைவதற்கு, ஓட்டுப்பெட்டி அரசியலுக்காக போடப்படும் சாதிக் கணக்குகள் மிகப்பெரிய தடையாக உள்ளன.

என்னதான் இந்தியா வளர்ச்சிப்பாதையில் பீடு நடை போடுவதாக கூறப்பட்டாலும், சாதிப் பேயை நம் சமுதாயத்தில் இருந்தும் அரசியலில் இருந்தும் விரட்டாமல் நாம் ஒரு முதிர்ச்சியடைந்த அறிவார்ந்த சமுதாய மாக உலக நாடுகளின் முன் தலை நிமிர்ந்து நடக்க இயலாது. இதற்கு முதற் கட்டமாக சாதிப்பேயை மனிதர்களின் மனங்களிலிருந்து விரட்டுவதை நம் தலையாயக் கடமையாகக் கொள்வோம்.

நட்புடன்,

அ.நாராயணன்.

SEP'11

2011-10-07T03:14:00.000-07:00

சமூகம் முதிர்ச்சியடைய

- ஒரு வாய்ப்பு

அன்பு தோழர்களே!

வணக்கம், அண்ணா ஹசாரே, லோக்பால், ஊழல் - இவைதான் ஆகஸ்ட் மாதத்தில் உலகம் முழுவதிலும் மிக அதிகமானவர்களால் உச்சரிக்கப்பட்ட, எழுதப்பட்ட, வலைத்தளங்களில் பரிமாறப்பட்ட மூன்று வார்த்தைகள். அநேகமாக, இந்தியாவையும் தாண்டி, உலகின் எல்லா நாடுகளிலும் உள்ள எல்லா இதழ்களிலும் இவை இடம் பிடித்தன என்பதால், அண்ணா ஹசாரேவின் தலைமையில் நடந்த இந்தப் போராட்டம், உலக அளவில் ஒரு வரலாற்று நிகழ்வு என்பதைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

அண்ணா ஹசாரே குழுவினர் முன்வைக்கும் லோக்பால் சட்டம், ஊழலை ஒழித்துவிடும் ஒரு மந்திரக்கோல் அல்ல என்பது அண்ணா ஹசாரே உட்பட எல்லோருக்கும் புரியும். இந்தக் குழுவினர் முன்வைத்த லோக்பால் மசோதாதான் சிறந்தது என்பதை வலியுறுத்த அவர்களுக்கே உரிமையில்லை என்பதும் உண்மை. முதலில் அண்ணா ஹசாரே தலைமையில் ஏற்படுத்தப் பட்ட குழுவில் இடம் பெற்ற எல்லோரும் மேட்டுக்குடியினர் , அதில் ஒரு பெண்மணி கூட இடம்பெறவில்லை, சிறிதும் முன் யோசனையில்லாமல் அமைக்கப்பட்ட குழு என்று நானே உடனடியாக விமர்சனம் செய்தேன். ஆனால் இப்போதைய போராட்டத்தின் தார்மீகத்தை ஆதரிக்கிறேன். ஊழலுக்கு எதிரான மனநிலை கொண்ட எல்லோரும் ஒரு வாய்ப்பு கிடைத்தவுடன், நம்பிக்கையுடன் அண்ணாவுடன் தங்களை அடையாளப்படுத்திக் கொண்டார்கள்.

அண்ணா ஹசாரே குழுவினரின் இந்தப் போராட்டம் மீது கீழ்கண்ட 5 விமர்சனங்கள் வைக்கப்பட்டன. ஆங்கிலத் தொலைக்காட்சி ஊடகங்கள்தான் இந்தப் போராட்டத்தை மிகைப் படுத்தி ஒரு பிரமையை ஏற்படுத்திவிட்டன. இது தலித்துகள், பிற்படுத்தப்பட்டோர், சிறு பான்மையினரைத் தவிர்த்து, அவர்களை எதிர்க்கும் இந்துத்துவ சக்திகள் முன்னெடுக்கும் போராட்டம், படித்த நடுத்தர வர்க்கத்தினர் மட்டுமே கலந்து கொண்ட போராட்டம். ஊழலால் பயன் பெற்றவர்களும், ஊழல் வாதிகளும் இட ஒதுக்கீட்டிற்கு எதிரான மனநிலை கொண்டவர்களும் கலந்து கொண்டு ஆதரவு தெரிவித்த போராட்டம். பாராளுமன்ற ஜனநாயகத்தையே சிறுமைப்படுத்தும் வகையில் நடந்த போராட்டம் என்பவை அவை.

ஆனால், இந்த வாதங்கள் எல்லாம், உண்மையை வேண்டுமென்றே புறக்கணித்து, அல்லது சரியாகப் புரிந்து கொள்ள இயலாமல், அல்லது ஒரு தற்காப்பு / தாழ்வு மனநிலையி னாலோ அல்லது ஈகோ மனநிலையினாலோ வைக்கப்படும் வாதங்கள்.

இந்தப் போராட்டத்தில் இந்துத்துவ சக்திகள் அதிகமாகக் கலந்து கொண்டது உண்மை. இதனை இந்துத்துவவாதிகளும், மதவாதிகளும், ஊழலையும் ஒரு பெரிய பிரச்சனையாகப் பார்க்கிறார்கள் என்றுதான் கொள்ள வேண்டும். அது போல் படித்த நடுத்தர வர்க்கத் தினர் அதிக அளவில் வீட்டுக்கு வெளியில் வந்து குரல் கொடுப்பது, நமது நாட்டின் அரசியலுக்கு, ஜனநாயகத்திற்கு மிகச்சிறந்த நன்மை. ஏனென்றால், அரசியல் ஆர்வம் உள்ள நடுத்தர வர்க்கத்தினால் சமூகத் தளத்தில் தார்மீகத்தையும், ஒழுக்கத்தையும் கொண்டு வர முடியும். ஒட்டுமொத்த சமூகத்தின் மனசாட்சியாக (Conscience Keepers) உருவெடுக்க முடியும். அது நமது ஜனநாயகத்தை முதிர்ச்சி யடையச் செய்ய உதவும்.

எந்த ஒரு மக்கள் திரட்சியிலும், ஊழல் பேர்வழிகள் ஆதாயம் காண முயல்வது இயற்கை. மேலும் அன்று இட ஒதுக்கீட்டிற்கு எதிராகப் போராடியவர்கள் இன்றும் அவ்வாறு திரள்வார்கள் என்பது மிகையானது. இன்று நிதிஷ்குமார் போன்று உண்மையானவர்களும், மாயாவதி போன்ற தலித்தலைவர்களும் ஆட்சியதிகாரத்தில் இருக்கிறார்கள். அங்கொன் றும் இங்கொன்றுமாக ஏதாவது பிரச்சனை எழலாமே தவிர, இந்துத்துவ சக்திகள் ஒன்று திரளும் வாய்ப்புகள் மிகக்குறைந்து விட்டன. சமூகம் முதிர்ச்சியடைய வாய்ப்பு ஏற்பட்டுள்ளது என்பதுதான் உண்மை.

அதே போன்று இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டம், மக்கள் விருப்பத்தைத்தான் முதன்மைப் படுத்துகிறது. மக்கள் விருப்பம் போலத்தான் நாடாளுமன்றம் செயல்பட முடியும். லோக்பால் மசோதா பற்றி ஒரு கருத்துக்கணிப்பு நடத்தினால், மக்கள் மன்றம்தான் வெற்றி பெறும் என்பது கண்கூடு.

ஆக, ஊழலுக்கு எதிரான இந்தப் போராட்டம் மக்களிடம் அரசியல் ஞானத்தை, உணர்2வை மேம்படுத்த உதவியுள்ளது. மக்கள் பிரதிநிதி களின் கடமையை நன்கு உணர்த்தியுள்ளது.

அதோடு ஒட்டுமொத்த அரசியல்வாதிகளிடம், அரசு ஊழியர்களிடம், பொதுமக்களிடம், குறிப்பாக இளைஞர்களிடம், நேர்மை குறித்த விழுமியங்களை ஆழப்பதிப்பதற்கு ஒரு பாதையைக் காட்டியுள்ளது.

இந்த மாற்றத்திற்கு வழிவகுத்த கதாநாயகன் அண்ணா ஹசாரே உட்பட பொது வாழ்வில் உள்ளவர்கள் இந்த வாய்ப்பினைத் தவறவிடாமல், கிடைத்துள்ள பாதையில் எல்லோரையும் இணைத்துக் கொண்டு, திறம்பட பயணம் செய்ய வேண்டும்.

அண்ணா ஹசாரே குழுவினருக்கு இதில் மிகப்பெரிய பொறுப்பு உள்ளது. ஒரு சில அடி கள் தவறினால் கூட, அவை மிகைப்படுத்தப் பட்டு, இந்த இயக்கத்தின் நம்பகத்தன்மை பாதிப்படையும் ஆபத்து உள்ளது. அவ்வாறு நடக்காது என்று நம்மால் உறுதியாகக் கூற முடியாது.

அரசியல்வாதிகளும், அதிகாரிகளும் மட்டு மல்ல, தனியார் நிறுவனங்களும், அரசு சாரா நிறுவனங்களும், ஊடகங்களும் கூட, ஊழல் செயல்பாடுகளுக்கு விதிவிலக்கல்லவே.

நேற்று நடந்தவை நேற்றோடு போகட்டும். பிராயச் சித்தத்திற்கான நேரமிது. முறைகேடாகப் பெறும் பெரிய வெற்றி கூட மன அழுத்தம் தரக்கூடியது. தோல்வியில் முடியும் நேர்மையான முயற்சி கூட மிகுந்த மகிழ்ச்சி அளிக்கக் கூடியது. இதனை ஒவ்வொரு குழந்தையும் கற்றுக் கொண்டு விட்டால், இந்தியா உண்மையாகவே ஒளிரும் அல்லவா?

நட்பு பாராட்டும்

அ.நாராயணன்

AUG'11

2011-10-04T04:06:00.000-07:00

உலகமயமாக்கப்பட்ட பயங்கரவாதம்!

-தீர்வு தான் என்ன?

அன்புள்ள தோழர்களே,

‘நான் முஸ்லிம்களை வெறுக்கவில்லை, ஆனால், முஸ்லிம்கள் ஐரோப்பிய இனக் கலாச்சாரத்துக்குள் ஊடுருவி, காலனியாதிக்கம் செய்து, பல்லினக் கலாச்சாரம் கொண்டதாக ஐரோப்பா மாறுவதை முறியடிப்பேன்’ - ஆண்டர்ஸ் பெஹ்ரிங் ப்ரேவிக் எனும் 33 வயது நார்வே இளைஞன், தெளிவாக, விலாவாரியாக, இப்படிப்பட்ட வாதங்கள் நிரம்பிய 1500 பக்க வெறுப்புப் பிரகடனம் ஒன்றை பலவருடங்களாகத் தயாரித்து, வலைத்தளத்தில் ஏற்றிவிட்ட பின்னரே தனது பயங்கரவாதச் செயலை நிறைவேற்றியுள்ளான்.

தனக்கு சக்தியும் வெறியும் ஏற்படுவதற்காக போதைமருந்தேற்றிக் கொண்டு, வெடி குண்டும், இயந்திரத்துப்பாக்கியுமாக தனது பழி வாங்கல் படலத்தை நிறைவேற்றியுள்ளான்.

இந்த நிகழ்வு நடந்தவுடன், 95 விழுக்காடு மக்களும், ஊடகங்களும், உடனடியாக இது இஸ்லாமியத் தீவிரவாதிகளின் வேலைதான் என்று வழக்கம்போல தவறான முடிவுக்கு வந்தார்கள். உலகில் மிகப்பாதுகாப்பான, குற்றங்கள் மிக மிகக் குறைவாக நடைபெறும், உலக அமைதியையும் ஜனநாயகத்தையும் சோசியலிசப் பொருளாதாரத்தையும் போற்றும், ஸ்கான்டினேவிய நாடுகளில் ஒன்று நார்வே. வருடாவருடம் நோபல் பரிசுகள் வழங்கும், ஒரு பரந்த மனப்பான்மையுடைய, வளமான நாடு. இங்கு, பயங்கர வாதச் செயல் நடைபெறும் என்று கொடுங்கனவாகக்கூட யாரும் எதிர்பார்த்திருக்கவில்லை.

தனது சித்தாந்தம் அல்லது நம்பிக்கையைப் பாதுகாப்பதாகச் சொல்லிக் கொண்டு, மாற்று நம்பிக்கை கொண்டோரின் மனதில் மிகப்பெரிய கிலியையும், அதிர்ச்சியையும் ஏற்படுத்தும் எண்ணத்தில், அவர்கள் மீதோ, மாற்று நம்பிக்கைச் சின்னங்களின் மீதோ பெரிய வன்முறையை ஏவி விடுவதே பயங்கரவாதம் எனப்படும்.

இப்பொழுது, பெஹ்ரிங் ப்ரேவிக்கை கிறித்துவத்தின் ஒசாமா பின்லாடன் என்று கூப்பிடத் தொடங்கியுள்ளார்கள். தனது பிரகடனத்திற்கு, இந்துத்து வாவிலிருந்து சில கூறுகளை கடன் வாங்கியிருக்கிறான் இந்த இளைஞன். இதனை வலைத்தளத்தில் படிக்கும் தீவிர கிருத்துவப்பற்று கொண்ட இளைஞர்கள், இவனுடைய சித்தாந்தத்தால் ஈர்க்கப்பட்டு வன்முறையை நாடும் ஆபத்து உள்ளது. சிறிய கீறல்களாக உள்ள இந்த வலதுசாரி பயங்கரவாதம், ஐரோப்பா முழுவதும் வெளிப்படும் அபாயம் உண்டு. இன்றைய தகவல் தொழில்நுட்ப உலகில், பயங்கர வாதமும் உலகமயமாக்கல் செய்யப்பட்டு விட்டது என்றுதான் கூற வேண்டும். இன்றைய தகவல் தொழில் நுட்பமும், ஊடகங்களும் எகிப்திய புரட்சிக்கும் உதவுகிறது, தீவிரவாத சித்தாந்தங்களை உலகெங்கும் தூவவும் துணை புரிகிறது.

ஐரோப்பிய கிருத்துவ சித்தாந்தத் திற்குள்ளும் தீவிரவாதம் தலைதூக்கிவிட்ட நிலையில், இனி எந்த நாடும், எந்த மதமும், மத உட்பிரிவும், இந்த தீவிரவாதத்தின் வெளிப்பாடான பயங்கரவாதத்தில் இருந்து தப்ப முடியாது. ஐரோப்பாவிலிருந்து இஸ்லாமியர்களைத் துரத்த நினைக்கும் பிரேவிக், பெண்விடுதலையையும் வெறுக்கிறான்.

இஸ்லாமியத் தீவிரவாதிகளும் பெண்களை அடிமைகளாக நடத்தவே விரும்புகிறார்கள். இந்துத்துவ தீவிரவாதிகளும் பெண்கள் மீது அவ்வப்போது வன்முறையை ஏவி விடுவதைப் பார்க்கின்றோம். இஸ்லாமைப் பாதுகாக்க ஒசாமாவிற்கு இருந்த எல்லா நியாயங்களும், ஐரோப்பியக் கிருத்துவத்தை அல்லது அதை ஒட்டிய கலாச்சாரத்தைப் பாதுகாக்க பிரேவிக்கிற்கு இருக்கிறது. இவர்கள் முன்வைத்த நியாயங்களே, பாபரி மசூதியை இடித்துத் தள்ளுவதற்கு இந்துத்துவத் தீவிரவாதிகளுக்கு இருந்தது.

இஸ்லாமியத் தீவிரவாதி, இந்துமதத் தீவிரவாதி, கிருத்துவத் தீவிரவாதி, யூதத்தீவிரவாதி, பவுத்தத் தீவிரவாதி என்று அவரவர் போக்கில் சொல்லிக்கொண்டே போகலாம். பிரேவிக் மட்டுமல்ல, எல்லாத் தீவிரவாதிகளுமே, 1500 என்ன, 15000 பக்கங்கள் கொண்ட தங்களுக்கான சித்தாந்தப் பிரகடனங்களை எழுதிவைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

அகிம்சையைப் போற்றும் பவுத்தம் வேர்பிடித்துள்ள இலங்கை யில், ஆயிரக் கணக்கான தமிழ்மனித உயிர்கள், பிணங் களாக அறுவடை செய்யப்பட வில்லையா? மும்பையில், வடஇந்தியர்கள் மீது அவ்வப்போது வெறுப்பு உமிழப்பட்டு வன்முறை வெடிப்பதில்லையா? கஷ்மீரிலிருந்து, பண்டிட்கள் விரட்டியடிக்கப்பட்டு அகதிகளாக அவதிப்பட்டுக் கொண்டிருக்க வில்லையா?

ஆர்தர் வாஸ்கோ எனும் யூதப்பாதிரியார்(ரப்பி) மிக அழகாகச் சொல்லுகிறார். “மதங்கள் நேசத்தையும், நீதியையும் வலியுறுத்துகின்றன என்கிறோம், அவரவருக்கான மதங்களை ஆடையாக அணிந்து கொள்கிறோம், ஆயினும், வெறுப்பையும், மனித ரத்தத்தையும் கொண்டு, ஆடையின் சில இழைகள் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன.

இந்த உண்மையை எல்லா மதத்தினரும் ஒத்துக்கொண்டால் மட்டுமே, ஆடைகள் கிழியாமல், தீவிரவாத இழைகளை எப்படிக் கழுவலாம் என்று யோசிக்க முடியும்” என்கிறார் அவர். நார்வேயின் தலைநகரான ஓஸ்லோவின் மேயர், ஜனநாயகத்தையும் அன்பையும் கொண்டு, பயங்கரவாதத்தை தண்டிப்போம் என்கிறார். நார்வேயின் பிரதமரும் இந்த முற்போக்குச் சிந்தனையை வழிமொழிகிறார்.

பயங்கரவாதத்தை ஒழிப்பதற்கு, காவல்துறையும், பாதுகாப்புப் படைகளும் மட்டும் போதாது. அரசியலும், மதத் தீவிரவாதமும் இரண்டறக்கலப்பது தடுக்கப்படவேண்டும். மதம் தனிமனித நம்பிக்கை சார்ந்தது. மதநம்பிக்கையும் சரி, நம்பிக்கையின்மையும் சரி, பொது வெளியில் கலப்பது தவிர்க்கப்படவேண்டும். ஐ.நா சபையிலிருந்து உள்ளூர் ஆசிரியர்கள் வரை, எல்லோரும் ஜனநாயகத்தையும், சகிப்புத் தன்மையையும், மனித விழுமியங்களையும் அடிவேரிலிருந்து பலப்படுத்தும் செயல்பாடுகளை மேற்கொள்ள வேண்டியது அதைவிட முக்கியம்.

கடந்தகால, நிகழ்காலப் பாடங்களைக் கற்று, வேற்றுமைகள் நிறைந்த இந்தியா உலகுக்கே ஒரு வழிகாட்டியாக இருக்க முடியும். நாட்டுப்பற்று, இனப்பற்று, மொழிப்பற்று ஆகியவை வெறியாக மாற்றப்படுவதற்கு யாருமே துணை போகக்கூடாது, குறிப்பாக அரசியல் கட்சிகளின் வாக்குவங்கி அரசியல் வெறுப்பைத் தான் விதைக்கும்.

வேற்றுமையையும், மாற்றுக் கருத்துக்களையும் கொண்டாடுவோம். அவற்றைப் பள்ளிகளிலிருந்து தொடங்குவோம்.

நட்புடன்

அ .நாராயணன்

ஜூலை 2011

2011-07-16T00:26:00.000-07:00

நல்ல ஆங்கிலத்திற்கும் பொது அறிவிற்கும்

தவறாமல் ‘இந்து’ நாளிதழ் படியுங்கள்!

அன்பு நண்பர்களே!

வணக்கம், ஆங்கிலப் புலமையை சிறப்பாக்கிக் கொள்ள வேண்டுமா? ஒரு தனியறையில் உட் கார்ந்து கொண்டு, “இந்து’’ ஆங்கில நாளிதழை ஆழ்ந்து படி, பின்னர் முடிந்தால் உரக்கப்படி- இதுதாண் என் பள்ளி ஆசிரியர் என் சிறுவயதில் எனக்குக் கொடுத்த அட்வைஸ்.

இதனையே, நானும் பல வருடங்களாக பலருக்கு இலவசமாக வழங்கி வருகிறேன். “தி இந்து’’ இதழின் ஆங்கிலமும், செய்திகளின் நேர்த்தியும் அலாதியானது. உலகின் தலை சிறந்த 10 நாளிதழ்களில், “தி இந்து’’வும் ஒன்று என்றால் மிகையில்லை.

என்னதான், விதவிதமான விளம்பரங்கள் மூலம், கோடிகளை சம்பாதித்தாலும், இந்து நாளிதழும், அதன் சகோதர வார இதழான ஃபிரண்ட்லைனும், இடதுசாரி கம்யூனிஸ்ட் அபிமானம் மிக்க இதழ்கள். அதனாலேயே, இந்து, எனது மனதிற்கு நெருங்கிய நாளிதழானது.

இந்தியாவின் மிகச்சிறந்த பத்திரிகையாளர்கள் மட்டுமின்றி, உலகின் பேர்பெற்ற அறிவு ஜீவிகள், சிந்தனையாளர்கள், பேராசிரியர்கள் நோபல் விஞ்ஞானிகள் ஆகியோரின் கட்டுரைகள் இந்து நாளிதழில் தவறாமல் இடம்பெறும். இந்தியாவின் விடுதலைப் போராட்டம், விடுதலை பெற்ற பின் இந்தியா சந்தித்துள்ள ஒவ்வொரு சவால்கள், எல்லாவற்றையும் “தி இந்து’’ ஆவணப்படுத்தியுள்ளது.

ராஜீவ் காந்தி தொடர்புடைய போஃபோர்ஸ் ஊழல் முதல் இன்றைய விக்கிலீக்ஸ்வரை பலவற்றையும் அம்பலப்படுத்துவதில் முக்கிய பங்காற்றி இருக்கிறது. இந்திய விவசாயிகளின் கையறு நிலை பற்றிய சாய்நாத் கட்டுரைகள், ஆதிவாசிகளின் பிரச்சனைகள், பினாயக் சென் போன்ற மனித உரிமைப் போராளிகள், தீண்டாமைக் கொடுமைக்கு ஆளாகும் தலித்துகள், இவை எல்லாவற்றுக்கும் இந்து பக்கங்களில் இடமுண்டு.

உலகில் எங்கெல்லாம் மனித உரிமைகள் மீறப்படுகின்றனவோ, முக்கிய அரசியல் நிகழ்வுகள் நடக்கின்றனவோ, அவற்றை உலக வாசகர்களின், உலகத்தலைவர்களின் கவனத்திற்கு கொண்டு சேர்க்கும். இந்துவின் செய்திகள் மட்டுமல்ல, புகைப்படங்களும் செய்திகளுக்கு உரம் சேர்க்கும் பிரத்தியேக ரகத்தைச் சார்ந்தவை. அமெரிக்கா, இஸ்ரேல், அரபு நாடுகள், பாகிஸ்தான், சீனா, ஈராக், ஈரான், ஆப்கானிஸ்தான், ஆப்பிரிக்கா, எகிப்து, கோசோவா மட்டுமல்லாது உலகின் இண்டு இடுக்குகளில் நடக்கும் அத்து மீறல்களையும், இரட்டை வேடங்களையும், இனப்போர்களையும், பூகம்பங் களையும், சுனாமிகளையும், கொடுங்கோலர்களின் அராஜகங்களையும் பொதுப்பார்வைக்கு கொண்டு செல்லும். ஒவ்வொரு முக்கிய பிரச்சனைகளுக்கும் உடனுக்குடன் தெளிவான, நடுநிலையான தலையங்கம் எழுதத்தயங்கியதில்லை.

இந்துவில் வரும் கட்டுரைகளுக்கும், செய்திகளுக்கும், தலையங்கங்களுக்கும் உலகத் தலைவர்களுக்கு மிகுந்த மதிப்பு உண்டு. உலகின் எல்லா நாடுகளிலும் இந்து நாளிதழுக்கு வாசகர்கள் உண்டு. இந்து நாளிதழின் கட்டுரைகளும் புகைப்படங்களும் இந்திய மொழிகள் மட்டுமல்லாது உலகின் அனைத்து மொழிகளிலும் வெளியிடப்படும் ஊடகங்களிலும், வலைத்தளங்களிலும் மறுபதிவு செய்யப்படுகின்றன.

ஜூன் மாதம் இந்திய வெளியுறவுத்துறை அமைச்சர் எஸ். எம்.கிருஷ்ணா, 3 நாட்கள் பர்மாவிற்கு சுற்றுப்பயணம் செய்த போது, உலகின் முற்போக்கு நாட்டு அரசுகளால் கடுமையான கண்டனத்துக்கு உள்ளாகியுள்ள, 20 வருடங்களாக கொடுங்கோல் ஆட்சி நடத்தி வரும் அந்நாட்டின் ராணுவ அரசுத்தலைவர்களை (Millitary junta) சந்தித்துவிட்டு, எதிர்க்கட்சித்தலைவரும், நோபல் அமைதிப்பிரிசு பெற்றவரும் மக்கள் ஆதரவு பெற்றவருமான 66 வயது பெண்மணி அவுன் சான் சு க்சீ” யை சந்திக்காமல் வந்தார்.

உலகின் மிகப்பெரிய ஜனநாயக நாடாக தன்னை அறிவித்துக் கொள்ளும் இந்தியா, இந்த கொடுங்கோல் ராணுவத் தலைவர்கள், இந்திய நிறுவனங்களுக்குப் போடும் காண்டிராக்ட் எலும்புத் துண்டுகளுக்காக, ஜனநாயக விழுமியங்களுக்கு எதிராக அப்பட்டமாக இரட்டை வேடம் போடுவது மிகவும் கண்டிக்கத் தக்கது.

வெளியுறவுத்துறை அமைச்சரின் விமானம் மீண்டும் இந்திய மண்ணில் தரை இறங்குவதற்குள் இந்து நாளிதழ் இது தொடர்பாக இந்திய அரசை வன்மையாகக் கண்டித்து தலையங்கம் தீட்டியது.இதை விட சிறப்பாக, ஒரு தார்மீகக் கோபத் துடன் நான்காவது தூண் செயல்பட முடியாது. இதுதான் “இந்து” நாளிதழின் பெருமிதப்படத்தக்க அணுகுமுறை.

இத்தனை பெருமையும், பாரம்பரியமும் கொண்ட உலகின் மூலை முடுக்குகளில் நடப்பவை பற்றியெல்லாம் பொதுப்பார்வைக்கு கொண்டு வரும் இந்து நாளிதழ், இலங்கையில் போர் முற்றி இனப்படுகொலை நடந்த போதோ, முள்ளி வாய்க்கால் பேரழிவு ஏற்பட்டபோதோ, அதற்கு முன் அத்தகைய சூழல் ஏற்பட்ட போதோ, அதனை உலகின் கவனத்திற்கு கொண்டு செல்வதைத் தவிர்த்தது. தனது கண்களையும், காதுகளையும், வாயையும் மூடிக்கொண்டது. போருக்கு பின்னர் கூட, தமிழர்கள் அடைக்கப்பட்ட முகாம்களில் (தேனும் பாலும் ஓடுவதாக கூறவில்லை என்பது மட்டுமே ஆறுதல்) எல்லாம் இன்ப மயம் என்பது போன்று ராஜபக்சேவின் நேர் காணல்களை வெளியிட்டது.

இன்றைக்கு அமெரிக்கா, ஐரோப்பா ஐ.நா. குழு உட்பட பலநாட்டுத் தலைவர்களும், பல உலகின் முன்னணி இதழ்களும் இலங்கை அரசும் ராணுவமும் போர் குற்றங்கள் செய்ததாகவும், மனித அழிப்பில் ஈடுபட்ட தாகவும் கிட்டத்தட்ட ஒத்துக் கொண்டுள்ள நிலை உள்ளது. ஆனால், இந்து நாளிதழ் மட்டும் இலங்கை அதிபர் ராஜபக்சேவிற்கும், இந்திய அரசின் இலங்கை தொடர்பான தவறான கொள்கைகளுக்கும் மிக வெளிப்படையாக ஒரு ‘பக்கபலமாக’ இருப்பதற்கான காரண காரியங்கள் பற்றி நாம் யூகிக்க விரும்பவில்லை. ஆனால், இந்து இதழின் இந்த சறுக்கல், அதன் சரித்திரத்தின் மீது விழுந்த அழிக்க முடியாத நிரந்தரக்கறை. அது, தமிழினம் அழிக்கப்பட்ட போது ஆறாக ஓடிய குருதியின் கறை.

இந்து நாளிதழின் வீச்சை ஒப்பிடும்போது, பாடம் இதழ் ஒரு சுண்டைக் காய். ஆயினும், ஒரு பத்திரிக்கையாளன், “இந்து”வின் நீண்ட கால வாசகன், அதோடு மானுடக் காதலன் எனும் நிலையில் இருந்து, “தி இந்து” இதழின் இரட்டை வேடத்தை, பத்திரிக்கை தர்மத்திற்கு எதிரான அணுகுமுறையை பாடம் இதழ் சார்பாக வன்மையாகக் கண்டிக்கிறேன். பாடம் இதழ் இந்த கண்டனத்தை பதிவு செய்யத் தவறியிருந்தால், எதிர்காலம் நம் இதழ் மீது காரித்துப்பியிருக்கும்.

ஆயினும் நண்பர்களே! சிறந்த ஆங்கிலச் சுவைக்கும், பொது அறிவிற்கும் “இந்து” நாளிதழ் தவறாமல் படியுங்கள்

மிக நட்புடன்

அ.நாராயணன்

மார்ச் 2011

2011-07-15T04:11:00.000-07:00

    விடியுமா?
                          சுரண்டல்
   நிற்குமா?

நம்மில் லட்சக்கணக்கான பேர் தினம் தினமும் ரயிலில் பயணம் செய்கிறோம். ரயில் நிலைய பிளாட்பாரங்களிலும், தண்டவாளங்களிலும் தினம் தினம் விழுகிற குப்பைகளையும், மலம் மற்றும் பிற கழிவுகளையும் அகற்றி சுத்தம் செய்கிற துப்புரவுப் பணி தொழிலாளர்களின் பிரச்சினைகளை ஒரு நிமிடம் நின்று எண்ணிப் பார்ப்பவர்களாய் நம்மில் எத்தனை பேர் இருக்கிறோம்?

இந்தியாவின் மிகப்பெரிய அரசு நிறுவனமாகிய ரயில்வே துறையானது, சமீபத்திய பட்ஜெட்டைப் போலவே ஒவ்வொரு முறையும் பயணிகளின் நலனுக்காக பல்வேறு வசதிகளையும் சலுகைகளையும் வழங்கி வருவது உண்மைதான் என்றாலும், இப்படி ஒரு நல்ல பெயரை வாங்க எண்ணுவதன் நிர்வாகப் பின்னணியில், உழைக்கின்ற அடிமட்டத் தொழிலாளிகளின் உழைப்பைச் சுரண்டுகின்ற “அங்காடித் தெரு”க் காட்சிகள் மறைந்திருப்பதும் உண்மையாகவே உள்ளது.

காண்ட்ராக்டர்களால் ஏழைத் தொழிலாளிகள் சுரண்டப்படுவதை அந்த தொழிலாளிகள் நடப்பது என்னவென்றே அறியாமல் இருக்கிறார்கள் என்பதற்கு உதாரணமாக, தண்டவாளங்களில் துப்புரவுப்பணி செய்கிற ஏழைப் பெண் தொழிலாளிகளும் இருக்கிறார்கள் என்பதை அந்த ஏழைத் தொழிலாளிகளில் ஒரு சிலரை நேர்முகம் கண்டபோது அறிந்தோம்.

அந்தப் பெண்கள் எம்முடன் நேர்முகமாக பகிர்ந்துகொண்டு பதிவு செய்திருக்கும் உரையாடலை நீங்களும் பார்வையிடுங்களேன்.

(ஆசிரியர்)

கேள்வி: பளாட்பாரங்களில் ஒண்ணுக்கு ரெண்டுக்கு போயிருந்தாலும் அதெல்லாம் சுத்தம் செய்றதும் நீங்கதானா?

பதில்: ஆமா, பேசஞ்சர் வர்றாங்க போறாங்க. அதெல்லாம் சுத்தம் செய்யறதுக்கு நம்ம மாதிரி ஆள் போட்டு வேலை வாங்கறாங்க.

கேள்வி : மனித கழிவை மனிதரே அள்ளக்கூடாதுன்னு சட்டம் இருக்குதே ? கையாலே அள்ளறதுக்கு பதிலா கிளவுஸ் கொடுக்கலையா?

பதில் : அதெல்லாம் ஒண்ணும் கொடுக்கலே
கேக்கறோம் ஆனா கொடுக்கலே..

கேள்வி: உங்களுக்கு என்ன சம்பளம் கொடுக்கறாங்க?

பதில்: 3000 ரூபாய், ஒரு நாளுக்கு 100. லீவு எடுத்தா கிடையாது.

கேள்வி : எத்தனை நாள் வேலை?

பதில் : எல்லா நாளும் வேலை தான். லீவே கிடையாது. லேடீஷ்க்கு அந்த நாலு அஞ்சு ” நாள் வராம இருந்தா சம்பளம் கிடையாது.

கேள்வி : பேப்பர், பிளாஸ்டிக் பொறுக்கி போடறதில் காசு கிடைக்குமா?

பதில் : அதெல்லாம் இல்லை.

கேள்வி : மனித கழிவுகளை அள்ளுற வேலை கையாலே செய்யக் கூடாதுன்னு சட்டம் இருக்கு தெரியுமா?

பதில் : தெரியாது.

கேள்வி : மெஷின் மூலம் எடுக்கலாமே?

பதில்: மெஷின் தரையிலே விட முடியாதே . கையாலதான் அள்ளணும், மோட்டார் போட்டு தண்ணி அடிச்சி நாங்கலே போட்டுருவோம். அதெல்லாம் காவாயிலே எறங்கிடும். குப்பையெல்லாம் முறத்திலே அள்ளிடுவோம் .

கேள்வி: ஏதாவது நோய் வந்தா செக்கப் செய்யறாங்கள? சோப் கொடுப்பாங்களா?

பதில்: இல்ல. அடிபட்டா கூட 10 ரூபா குடுத்து ஆஸ்பத்திரிக்கு அனுப்பமாட்டாங்க. லீவு எடுத் துட்டு @பாக @வண்டியதுதான்.

கேள்வி : சோப் , சோப் அலவன்ஸ் கொடுக்கணும்னு சட்டத்திலே இருக்கே?

பதில்: அதெல்லாம் ஒண்ணுமில்லே. மாதம் மூணு நாள் சம்பளம் போக மீதிநாள் சம்பளம் தான். 20 நாளுன்னா 2000.

கேள்வி : பிள்ளைங்க படிக்கிறாங்களா?

பதில்: படிக்கிறாங்க. வேலைக்கு போறாங்க. என்னமோ எப்படியோ சம்பாரிக்கிறாங்க.

கேள்வி: அப்புறம் நீங்க ஏன் இந்த வேலையை செய்யறீங்க?

பதில்: வருமானம் பத்தல. விக்கிற விலைவாசிக்கு ஒரு நாளைக்கி பால் சர்க்கரை எல்லாத்துக்கும் 200 ரூபாய் இருந்தாதான் புள்ள குட்டிக சாப்ட முடியும்.

கேள்வி : வீட்டுக்காரருங்க என்ன செய்யராங்க ?

பதில்: சராயம் குடிச்சிட்டு ஒக்காந்திருக்காங்க. இல்லேன்னா வீட்டிலே குப்பகொட்டிட்டு விட்டுட்டு போயிடறாங்க. குழந்தை பெத்துட்டும் விட்டுட்டுப் போறாங்க. கல்யாணம் பண்றதில்லே. தனியாவும் இருக்காங்க.

கேள்வி: அப்போ நீங்கதான் குடும்பத்துக்கு தலைவன். கணவன் இல்லே . அடுத்த தலைமுறையாவது டாக்டர், எஞ்சினீயர் ஆகணும், கார் வாங்கணும், வீடு வாங்கணும்னு ஆசை இல்லையா?

பதில் (ஒரு பெண்): அதெல்லாம் ஆசை படக் கூட முடியாது. அந்த அளவுக்கு கனவு இல்ல. வேணும்னா எக்ஸ்போர்ட்... அந்த மாதிரி போகலாம். புள்ளைங்க பசி பட்டினி இல்லாம சாப்பிடனும். கட்டறதுக்கு துணிமணி இருந்தா போதும். கடவுள் புண்ணியத்துல வேற எதுவும் வேணாம்.

மற்றொரு பெண் : ஒரு பக்கத்துல அந்த ஆசை இருக்கு. ஆனா வருமானம் பத்தல. படிப்பு இல்லியே? படிக்கிறாங்க. பெயிலா போயிடுத்தே ? ஏதோ கம்ப்யூட்டர், கம்பெனி மாதிரி வேலைக்கு போகலாம். காலேஜ் ஆசை எல்லாம் இல்லை. ப்ளஸ் டூக்கு மேல டிகிரி படிக்ககா” வேணுமே .

இன்னொரு பெண்: இந்த மாசத்தில இருந்து விதவைக்கு பென்ஷன் 500 ரூபா வருதாம். வாழா வெட்டிக்கு பத்து பைசா கூட பிரயோசனம் இல்லை, கேட்டா, வீட்டுக்காரன் ஆக்சிடென்ட் ஆகி செத்துட்டானு சர்டிபிகட் கேக்கறாங்க. வாழாவெட்டியா இருக்கிறவங்களுக்கும் ஏதாவது நடவடிக்கை எடுத்து செய்யணு. ஆனா செய்ய மாட்டேங்க்ரங்க . நாங்க எப்படி ரெண்டு குழந்தைங்க வச்சிகிட்டு விக்கிற வெலவாசிக்கு குடும்பம் நடத்த முடியும்? இதை யெல்லாம் டி.வி. பெட்டியில போட்டு காட்டணும்.

கேள்வி : சரி, உங்களுக்கு வேறு என்ன பிரச்சினை?

ஒரு பெண் : புள்ளைங்க கல்யாணம் பண்ணி தனித்தனியா இருக்காங்க. ஒரு புள்ள இன்னிக்கோ நாளைக்கோ கல்யாணம் பண்ற நெலையில இருக்கு.

கேள்வி : பொண்ணுங்க?

பெண் : இல்லை சார் . ஆண் பிள்ளைங்களா இருக்கிறால பிரச்சினை இல்ல. ஆளாக்கி விட்டா அவனவன் பொண்டாட்டி புள்ளைங்கன்னு போயிடுறான். அப்புறம் தாய் எப்படி பொழைப்பா? கஷ்டப்பட்டு வளர்த்த அம்மா ஆச்சேன்னு , தாய்க்கு ஒரு பிடி சோறுபோட்டு பெத்த புள்ளை 10 ரூபா கையில குடுத்தா அதுக்கு அவன் பொண்டாட்டி சண்டை பிடிப்பா. நாங்க அனாதை மாதிரி நின்னு தவிக்கிறோம்.

கேள்வி : இது எங்கேயும் பணக்கார வீட்டிலேயும் இருக்கிறதுதான். சில பேர் பெத்தவங்களை ஆசிரமத்திலே விட்டுட்டு போயிடறாங்க. சரி, இந்த

வேலையிலே வேற ஏதாவது பிரச்சினை இருக்கா?

ஒரு பெண்: வேற ஒண்ணும் இல்ல. வந்தோமா குப்பையை வாரி பெருக்குனோமா, பீ இருந்தா கழுவி விட்டுட்டு போனமான்னு அதுதான் எங்களுக்கு.

வேறு பெண்: ஒரு அடிபட்டா கூட எங்களுக்கு பாதுகாப்பு இல்லே . 10 ரூபா கொடுக்க மாட்டாங்க. அப்பப்போ உடம்பு சரியில்லாம போகுது. வழுக்கி விழுந்தா இந்தா 10 ரூபான்னு எங்கள தாங்கறதுக்கு ஆளு கெடையாது. இஷ்டம் இருந்தா செய்யுங்க, இல்லாட்டி போங்க. நீங்க இல்லே ன்னா, கொண்டக்காரி இல்லன்னா, பின் ஊக்குக்காரி வருவான்னு சொல்லறாங்க. அந்த அளவுக்கு டேலண்டா வேலை வாங்குறாங்க. சூப்பர்வைசர் கையிலதான் பதவியே இருக்கு. சம்பளம் கொடுக்கற அன்னிக்கு அவரை கையில புடிக்க முடியாது. சம்பளம் கொடுக்கற ஓணரு எங்கயோ இருக்காரு.

கேள்வி : சம்பளம் எவ்வளவு? அதுக்கு அக்ரிமென்ட் இருக்கா?

ஒரு பெண்: சம்பளம்னு போட்டா 5000 கொடுக்கணும். ஆனா 3000 தான் கொடுப்பாங்க. கையெழுத்து 5000 வாங்குவாங்க.

வேறு பெண் : அதெல்லாம் தெரியாது. கையெழுத்து போட்டு வாங்கறதோடு சரி.

என்ன வாசகர்களே! பயணங்களின் போது ரயில்கள் நிலையத்தில் நிற்கும் நேரங்களில் கழிவறையில் மலம் கழிப்பதை தவிர்க்கும்படி ரயில்வே துறை பயணிகளுக்கு விடுக்கும் @வண்டுகோளை மறக்காமல் கருத்தில் கொண்டு கௌரவிப்பதற்கு மேற்படி ஏழைத் தொழிலாளிகளின் களங்கம் அறியா இந்த உரையாடல்கள் சற்றுத் தூண்டுதலாக இருக்கின்றன அல்லவா?

நட்புடன்

அ.நாராயணன்.

பிப்ரவரி 2011

2011-07-12T22:46:00.000-07:00

இலவச அரிசி, கலர் டிவி, மிக்சி,

கிரைண்டர், பேன், அரைபவுன், வீடு, ஆடு

பாவம் அந்த குப்பமாளுக்கு கிடைக்காது....

அன்பு நண்பர்களே!

வெளிப்படையாக உண்மையைச் சொல்ல வேண்டுமானால், இம்மாத இதழில் கவனம் செலுத்தவே முடியவில்லை. கண்ணியமான தேர்தலுக்கான கூட்டமைப்பு பணிகளில் தொடர்ந்து ஈடுபட்டது மட்டுமல்ல காரணம். எவற்றை வாசகர்களின் கவனத்திற்கு எடுத்துச் செல்வது, எந்த கட்டுரையை முதன்மைப்படுத்துவது என்று பெருங் குழப்பம்.

சூப்பர் ஹைடெக் ஜப்பான், நில நடுக்கம், அதைத் தொடர்ந்து சுனாமி ஆகிய இயற்கையின் பெரும் சீற்றத்திற்கு ஈடுகொடுக்க முடியாது போனது பற்றியா? அதனால் அங்குள்ள அணு உலைகளுக்கு ஏற்பட்டுள்ள மோசமான பாதிப்புகளைப் பற்றியா? உணவு, தண்ணீர், இருப்பிடம் போன்ற அத்தியா வசிய தேவைகளுக்காக பசியிலும் துக்கத்திலும் திண்டாடிய போது கூட, அம்மக்கள் ஒருவொருக் கொருவர் முட்டி மோதிக்கொள்ளாமல் பொறுமையாக ஒழுங்காக வரிசையில் நின்று நிவாரணப் பொருட் களை பெற்றுக் கொண்ட பண்பைப் பற்றி எழுதுவதா?

லிபியாவில் ஏற்பட்டுள்ள உள்நாட்டுப் போர், அதைத் தொடர்ந்து பிரான்ஸ், அமெரிக்கா உள்ளிட்ட நாடுகள் அங்கு ராணுவத் தாக்குதலைத் தொடங்கி விட்டு விழி பிதுங்கி நிற்பது பற்றியா? தலைப்புச் செய்திகளாக இந்திய உள்நாட்டு அரசியல் பற்றி தொடர்ந்து வந்து கொண்டிருக்கும் விக்கிலீக்ஸ் பத்திகள் பற்றி எழுதுவதா? 2ஜி ஸ்பெக்ட்ரம் முதலான ஊழல் விவாதங்களையா? காமன்வெல்த் விளையாட்டுப் போட்டி ஊழல் உட்பட பல ஊழல் வழக்குகள் நீர்த்துப் போய்க் கொண்டிருப்பதைப் பற்றியா? பிப்ரவரி மாத கடைசியில் நாடாளுமன்றத்தில் மத்திய நிதியமைச்சர் அளித்த 2011-12ம் ஆண்டுக்கான நிதிநிலை அறிக்கையின் பகுப்பாய்வை எடுத்துக் கொள்ளலாமா? அந்த நிதிநிலை அறிக்கை பற்றி விவாதம் நடத்தாமல், எல்லாக் கட்சிகளும் பாராளுமன்றத்தில் தொடர்ந்து நடத்தி வரும் அக்கப்போர் பற்றியா? அந்த ரகளையின் சந்தடி சாக்கில், பாராளுமன்றம் மூலம் தங்களுக்கு சாதகமானவற்றை, சக்திவாய்ந்த வர்கள் சாதித்துக் கொள்வது பற்றியா?

தொடர்ந்து சுற்றுச்சூழலை நாசமாக்கும் விதத்திலேயே எல்லோரும் எல்லாவற்றையும் செயல்படுத்தி வருவது பற்றியா? தமிழகத்தில் தேர்தலில், இலவசங்கள் என்ற பாம்பை, மக்களிடம் கயிறாகத் திரித்துக் காண்பித்து, கட்சிகள் ஓட்டுக் களவாடல் நடத்துவது பற்றியா? அப்படி ஓட்டுக் களைக் களவாடி, பொது சொத்துக்களை பெருமளவில் கூட்டுச் சேர்ந்து கொள்ளை யடிக்கவும், அதற்கான அதி காரத்தைக் கைப்பற்றவும் எடுத்து வரும் கடும் முயற்சிகளைப் பற்றியா? ஏற்கனவே கொள்ளையடித்தவர்கள் தாங்கள் மாட்டிக்கொள்ள கூடாது என்பதாலும், கொள்ளையடித்தனவற்றை பாதுகாக்க வேண்டும் என்பதற்காகவும், எப்படியாவது ஆட்சி கைவிட்டுப் போய்விடக் கூடாது என்பதற்காகவும் தரந்தாழ்ந்து வெறி பிடித்த மாதிரி தேர்தல் வேலை செய்வதைப்பற்றியா? கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் தவிர, மற்ற கட்சி வேட் பாளர்களில் மிகப் பலர், கட்சியில் உள்ளவர்களாக இல்லாமல், காசுவைத்திருப்பவர்கள் ரேஸ் குதிரை மேல் பணம் கட்டுவது போன்று, கட்சிகள் சார்பாக நிற்பதற்கு விண்ணப்பித்து, பண பலம், சாதி பலம் ஆகிய இரு தகுதிகள் அடிப்படையில் மட்டும் வேட்பாளர்களாக, கட்சித் தலைமைகளால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அவலத்தைப் பேசவா?

மழையில் முளைக்கும் காளான்களைப் போன்று தேர்தல் நேரத்தில் திடீரென்று முளைவிட்டுள்ள சாதிச்சங்கங்கள், சாதிக்கட்சிகள் எனும் நச்சுக் காளான்கள் பற்றி எழுதலாமா? தமிழகம் முழுவதும் மக்களை, குறிப்பாக கல்லூரி இளைஞர்களை சந்தித்து உரையாடிய அனுபவத் தொகுப்புகள் பற்றியா? பெரும்பாலான கல்லூரி இளைஞர்களிடம் அரசியலைப் பற்றியும், பொதுவான ஜனநாயக செயல்பாடுகள் பற்றியும் உள்ள கோபம் நிறைந்த, ஆனால் புரிதலற்ற தன்மை பற்றி எழுதலாமா? அரசியலமைப்புச்சட்டம் வழங்கியுள்ள அதிகாரத்தை முழுமையாகப் பயன்படுத்தி வரலாறு காணாதவகையில் திட்டமிட்டு கண்ணியமான தேர்தலை நடத்த தேர்தல் ஆணையம் முயற்சி செய்தாலும், அவற்றையெல்லாம் நூதன வகைகளில் முறியடித்து தேர்தல் ஜனநாயகத்தை கேவலப்படுத்தியே தீருவோம் என்று கங்கணம் கட்டிக் கொண்டுகளம் இறங்கியவர்களைப் பற்றியா? இந்தக் குழப்பங்களையெல்லாம் தாண்டி, உலகக் கோப்பை கிரிக்கெட், தேர்தல் என்று உச்சகட்ட ஜுர வேகத்தில் இருக்கும் மக்களிடம் வேறு எதையாவது எழுதினால், கரை சேருமா என்ற புதுக்குழப்பம் வேறு! பத்திரிக்கை நடத்துவதும், வியாபார ரீதியில் இல்லாமல் அதில் எவற்றையெல்லாம் பற்றி வாசகர் களிடம் கொண்டு சொல்வது என்பதும் திகைப்பை ஏற்படுத்தும் அனுபவம் என்பது மட்டும் தெளிவாகக் புரிகிறது.

ஆயினும், இந்த குழப்பங்களையெல்லாம் தாண்டி, 32வயது குப்பம்மாளின் கதை என் கவனத்தை ஈர்க்கிறது. அவளைப் பற்றி உங்களிடம் பகிர்ந்து கொள்வது அவசியம் என்று நினைக்கிறேன் கிருஷ்ணகிரி மாவட்டத்தின் ஒரு குக்கிராமத்தைச் சேர்ந்த “போயர்” எனும் பட்டியல் இனத்தில் (scheduled tribe) பிறந்தவள் குப்பம்மாள். ஆட்டுக்கல், அம்மிக் கல் செய்வதும், கல்லுடைப்பதும் இந்த இனமக்களின் தொழில். பல மாவட்டங்களில் கல்குவாரி களில் கொத்தடிமைகளாக உள்ளவர்கள் இம்மக்களில் பலர்.

கிருஷ்ணகிரியில் இருந்து, பஞ்சம் பிழைப்பதற்காக கணவனுடன் கோயம்பத்தூர் பகுதிக்கு வந்து, அங்குள்ள தனியார் இடத்தில் மற்ற விளிம்பு நிலை மக்களைப் போல, குடிசை போட்டு வாழ்பவள் குப்பம்மாள். மூன்று பெண் குழந்தைகளையும், இரு ஆண் குழந்தைகளையும் பெற்ற குப்பம்மாள், ஆறாவதாக ஒரு ஆண் குழந்தையை வயிற்றில் சுமந்து வந்த நிறைமாத கர்ப்பிணி. கணவனும் மனைவியும் கூலி வேலை பார்ப்பவர்கள், அவளது குப்பத்தில் உள்ள மற்ற பெண்களைப் போன்றே, குப்பம்மாளும் தினமும் அதிகாலை 5 மணிக்கே எழுந்து ஒரு கிலோமீட்டர் தூரம் கடந்து, பொழுது விடிவதற்கு முன்பாக ரயில் பாதையருகே காலைக் கடன்களை முடிக்க மறைவிடத்தைத் தேடு வது வழக்கம்.

தீடீரென்று ரயிலொன்று கடந்து சென்றால் வெட்கப்பட்டு அவசரமாக மானத்தைக் காக்கும் முயற்சியில் எழுந்து நிற்பதும், ரயில் கடந்த பின் உட்கார்ந்து முந்தைய நாள் சாப்பிட்ட கழிவை வெளியேற்ற முயற்சிப்பதும், அந்த அவசரத்தால் மன அழுத்தம் ஏற்பட்டு, மலக்கழிவு வெளியேற மறுப்பதோ அல்லது ஒயடியாக பேதி ஏற்படுவதோ தினசரி அனுபவம்.

இது குப்பம்மாளுக்கு மட்டுமல்ல, இந்தியா முழுவதும் கோடானு கோடி பெண்கள், தாய்மார்கள், வளர் இளம்பெண்கள் இவ்வாறு சபிக்கப்பட்டவர்கள். கிராமமாக இருந்தாலும் சரி, நகர்புற குடிசைப் பகுதிகளை சேர்ந்தவர்களாக இருந்தாலும் சரி, ஏழை யாகப் பிறந்த, தலித்தாகப் பிறந்த குற்றத்திற்காக இப்படி. சூரியன் எழும் முன்னே எழுந்து வயிற்றில் உள்ள 9 மாத குழந்தையைச் சுமந்த படி நடந்து, தண்டவா ளப் பாதையில் மலம் கழிக்க முயன்ற போபாது, பிரசவ வலி ஏற்பட்டு துடித்துத் தன்னந்தனியாக ஆண்பிள் ளையை பெற்றாள் குப்பம்மாள், உயிர் போகும் பிரசவ வலியைத் தாங்காமல் ஆயாசம் ஏற்பட்டு மயக்க முற்று தண்டவாளத்தின் மீது சாய்ந்தாள் குப்பம்மாள்.

தேனிலவுத் தம்பதிகளையும், தொழிலதிபர்களையும், வியாபாரிகளையும், அரசு அலுவலர்களையும், வேட்புமனு தாக்கல் செய்ய விரும்பியவர்களையும், கட்சித் தொண்டர்களையும், ஏ.சி. கோச்சுகளில் போர்த்திக் கொண்டு தூங்கிய பாக்கியசாலிகளையும், அன்ரிசர்வ்டு பெட்டிகளில் திணித்துக் கொண்டு தூக்கமில்லாமல் விழித்துக்கொண்டு, சிறுநீர் நாற்றத்தைப் பொறுத்துக் கொள்ளும் குப்பம்மாள் போன்ற கூலிகளையும் இழுத்துக் கொண்டு விரை வாக விரைந்த நீலகிரி எக்ஸ்பிரஸ், தண்டவாளத்தில் மயங்கிக்கிடந்த குப்பம்மாளை சிதைத்து சின்னா பின்னமாக்கி மறைந்தது. ஒன்றரை மணிநேரம் தாய்ப்பாலில்லாமல், மூச்சும் திணறியபடி கதறிக்கொண்டிருந்தது அவள் பெற்ற 9 மாத ஆண் குழந்தை. அந்தப் பக்கம் ஏழு மணிக்கு வந்தவர்கள் குழந்தையைக் கண்டெடுத்து, 108 ஆம்புலன்சுக்கு சொல்லி, குழந்தை இப்பொழுது அரசு மருத்துவமனையில் உயிருக்குப் போராடிக் கொண்டிருக்கிறது.

கட்டுரை எழுதும்வரை உயிரோடு உள்ளதா தெரியவில்லை. கிருஷ்ணகிரி யிலிருந்து பஞ்சம் பிழைக்க வந்த அவள், கவுரவமாக மலம் கூட போக முடியாத நிலைக்கு யார் காரணம்? குப்பத்திற்கு அருகில் பொதுக்கழிப்பிடம் இல்லையா? அல்லது ஒரு ரூபாய்க்கு ஒரு கிலோ அரிசி வாங்க முடிந்த அவள், கக்கூஸ் போக கட்டணக்காசு கொடுக்க முடியாமல், இருட்டுகலையும் முன் காடு கழனி செல்ல வேண்டி வந்ததா? மன்மோகன்சிங்கும், சிதம்பரமும், அத்வானியும், தமிழகத் தலைவர்களும் சேர்ந்து உருவாக்கியுள்ள ஒளிரும் இந்தியாவில் உள்ள ஒளிரும் தமிழகம், குப்பம்மாள்களைப் பலியாகக் கேட்கின்றதா?

ஆறாவது முறை முதல்வராகும் வாய்ப்புக்கு முயன்று வரும் முதியவர் விநியோகித்த இலவசத் தொலைக்காட்சிப் பெட்டியையும், விநியோகிக்க விரும்பும் மிக்சியையும், கிரைண்டரையும், கர்ப்பிணிப்பெண்களுக்கான 6000 ரூபாய் உதவித் தொகையையும், அனுபவிக்கக் கொடுத்து வைக்காமல், ஒரு கக்கூஸ் பிரச்சனை அவளது உயிரைப் பறித்தது நியாயமா? மத்திய அரசு கொண்டு வந்துள்ள இலவச கட்டாயக் கல்வி அவளது 6 குழந்தைகளுக்கும் கிடைக்குமா? புரட்சித்தலைவி போட்டி போட்டுக் கொடுக்க நினைக்கும் இலவச மண்ணெண்ணையும், இருபது கிலோ இலவச அரிசியும் இக்குழந்தைகளின் பசியாற்றுமா? தலைவர்கள் அறிவித்துள்ள இலவச லேப்டாப் மடி கணினியை வாங்கும் தகுதியான 11ம் வகுப்பு போகும் வரை, இந்த 6 குழந்தைகளில் எத்தனை பேர் உயிருடன் இருப்பார்கள்? அல்லது தங்கத்தலைவி கட்ட நினைக்கும் ஆதரவற்றோர் இல்லங்களில் ஏதாவது ஒன்றில் இந்த ஆறு குழந்தைகளும் சேருவார்களா

நட்புடன்

அ.நாராயணன்.